'EN İYİ 11'İMDE SELÇUK DA VAR'

Taraftarlardan gelen 'en iyi 11'in' sorusunu yanıtlayan Jaja, "Kaleci Taffarel, sağ bek Cafu, sol bek Roberto Carlos. Merkezde Maldini ve Egemen'i koyabilirim. Orta sahada Selçuk'u koymak istiyorum çünkü onunla oynadım ve kalitesini biliyorum. Ronaldinho ve Iniesta da orta sahada olur. Hücumda Pele, Neymar ve Cristiano Ronaldo. Şu an için benim en iyi 11'im bu" ifadelerini kullandı.

'ASLA PES ETMEYİN'

Kariyerine dair değerlendirmelerde bulunan Jaja, genç oyunculara da mesaj verdi. Hatalardan ders çıkardığını belirten Brezilyalı futbolcu, "Herkes hata yapar, ben de yaptım. Ama önemli olan pes etmemek. Hayat zor ama her zaman çalışın, hep deneyin. Düşerseniz tekrar ayağa kalkarsınız. Ben bunun bir örneğiyim" dedi.

'KULÜPTEN AYRILMAZDIM'

Trabzonspor kariyerine dair bir şeyi değiştirme şansı olsa ne yapacağı sorulan Jaja, "Bir şeyi değiştirebilseydim kulüpten ayrılmazdım. Burada kalmalıydım. Ayrılmamalıydım. Belki 20-30 yıl daha burada olabilirdim" diye konuştu.

'TRABZONSPOR EN İYİ KULÜP'

Yıllar sonra Trabzon'a yeniden gelmenin kendisi için özel olduğunu ifade eden Jaja Coelho, "Evet, 2011'e göre birçok şey değişmiş. Şehir mesela. Artık daha fazla bina var. Havalimanına geldiğimde çok şey fark ettim. Çok fazla yenilik var. Ama değişmeyen bir şey var. Trabzonspor hala burada. O en iyi kulüp. Bu önemli, şehri temsil ediyor. Hiçbir şeyi değiştirmek istemem. Çünkü her şey gelişiyor. Trabzon her zaman zirvede ve zirvede kalıyor. Çok fazla gezme fırsatım olmadı. Ama yüzde yüz eminim ki şehir daha güzel ve daha iyi görünüyor. Çünkü her şey gelişiyor. Herkesi tebrik ederim" sözlerini sarf etti.

'BELKİ 100 MİLYON DOLAR DEĞERİNDE OLABİLİRDİM'

Jaja, günümüz futbolunda oynasa piyasa değerinin ne olacağına ilişkin soruya ise "Belki 100 milyon dolar değerinde olabilirdim. Futbol artık daha çok pazarlama odaklı. 99-100 milyon diyebiliriz" yanıtını verdi.

Kariyerine dair pişmanlıklarıyla ilgili konuşan Brezilyalı eski futbolcu, "Futbolda iyi ve kötü dönemler olur ama önemli olan çok çalışmak. Kendime asla 'hayır' demem. Neler yapabileceğimi biliyorum. Bu yüzden asla pes etmem" dedi.

'BU SÖZLER BENİ MUTLU EDİYOR'

Eski takım arkadaşlarının kendisi hakkındaki övgülerine de değinen Jaja Coelho, "Büyük isimlerin benim hakkımda güzel şeyler söylemesi beni çok mutlu ediyor. Bir oyuncu için 'satılamaz' deniyorsa bu onun değerinin çok yüksek olduğunu gösterir" ifadelerini kullandı.

'EN SEVDİĞİM GOL BURAK'IN PASIYLA'

Trabzonspor'da attığı gollerle ilgili konuşan Jaja, "Benim için her gol önemli ama Burak'ın geriden pasıyla attığım golü çok seviyorum. Aynı şekilde Bursaspor'a attığım gol de benim için çok özel" dedi.

'ÇILGIN BİR ATMOSFER VARDI'

Hüseyin Avni Aker Stadyumu'nun atmosferine değinen Jaja, "Stadı asla unutmayacağım. Çünkü sahada oynadığım zamanları hatırlıyorum. Taraftarlar bizi ilk dakikadan son dakikaya kadar destekliyordu. Çılgınca bağırıyorlardı. Bu atmosfer çok güzel. Ve yüzde yüz eminim yine orada olacaklar. Çok mutlu olacağım. Sahada olmayacağım ama aynı duyguyu hissedeceğim. Umarım herkes gelir çünkü çok güzel bir an olacak" diye konuştu.

Trabzonspor-Galatasaray mücadelesinin ardından PFDK sevkleri ise şu şekildeydi...

Trabzonspor: Çirkin ve kötü tezahürat

Boran Başkan: Talimata ve yönetmeliğe aykırı hareket

Galatasaray: Çirkin ve kötü tezahürat

İŞTE PFDK TARAFINDAN YAPILAN AÇIKLAMA

"TRABZONSPOR A.Ş. Kulübü'nün 04.04.2026 tarihinde oynanan TRABZONSPOR A.Ş.-GALATASARAY A.Ş. Trendyol Süper Lig Mehmet Ali Yılmaz Sezonu müsabakasındaki "çirkin ve kötü tezahüratı" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 53. maddesi uyarınca, "saha olayları" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 52. maddesi uyarınca ve "talimatlara aykırı hareketleri" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 46. maddesi, 2025-2026 Sezonu Süper Lig Müsabakaları Statüsü'nün 5/7 maddesi uyarınca ve Süper Lig ve TFF 1. Lig Yayın Talimatı'nın 7. maddesi uyarınca PFDK'ya sevkine,

TRABZONSPOR A.Ş. Kulübü futbolcusu BORAN BAŞKAN'ın aynı müsabakadaki "talimatlara aykırı hareketi" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 46. maddesi ile Akreditasyon Talimatı'nın 7/1 maddesi uyarınca ve "sportmenliğe aykırı hareketi" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 36. maddesi uyarınca 07.04.2026 tarihinden itibaren tedbirli olarak PFDK'ya sevkine karar verilmiştir.

GALATASARAY A.Ş. Kulübü'nün 04.04.2026 tarihinde oynanan TRABZONSPOR A.Ş.-GALATASARAY A.Ş. Trendyol Süper Lig Mehmet Ali Yılmaz Sezonu müsabakasındaki "çirkin ve kötü tezahüratı" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 53. maddesi uyarınca PFDK'ya sevkine karar verilmiştir.

FENERBAHÇE A.Ş. Kulübü'nün 05.04.2026 tarihinde oynanan FENERBAHÇE A.Ş.-BEŞİKTAŞ A.Ş. Trendyol Süper Lig Mehmet Ali Yılmaz Sezonu müsabakasındaki "çirkin ve kötü tezahüratı" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 53. maddesi uyarınca ve "saha olayları" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 52. maddesi uyarınca PFDK'ya sevkine karar verilmiştir.

BEŞİKTAŞ A.Ş. Kulübü'nün 05.04.2026 tarihinde oynanan FENERBAHÇE A.Ş.-BEŞİKTAŞ A.Ş. Trendyol Süper Lig Mehmet Ali Yılmaz Sezonu müsabakasındaki "çirkin ve kötü tezahüratı" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 53. maddesi uyarınca, "saha olayları" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 52. maddesi uyarınca ve müsabaka sonrası kulüp resmi sosyal medya hesabından (X) 05.04.2026 tarihinde yayınlanan paylaşımda yer alan "futbolun itibarını zedelemeye yönelik açıklamalar" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 38. maddesi uyarınca PFDK'ya sevkine,

BEŞİKTAŞ A.Ş. Kulübü Başkanı SERDAL ADALI'nın müsabaka sonrası kulüp resmi sosyal medya hesabından (X) 05.04.2026 tarihinde yayınlanan paylaşımdaki açıklamalar ile müsabaka sonrası basın mensuplarına yapmış olduğu açıklamalarında yer alan "futbolun itibarını zedelemeye yönelik açıklamalar" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 38. maddesi uyarınca tedbirsiz olarak PFDK'ya sevkine,

BEŞİKTAŞ A.Ş. Kulübü teknik sorumlusu ALİ RIZA SERGEN YALÇIN'ın müsabaka sonrası flaş röportajda yapmış olduğu açıklamalarında yer alan "futbolun itibarını zedelemeye yönelik açıklamalar" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 38. maddesi uyarınca tedbirsiz olarak PFDK'ya sevkine,

BEŞİKTAŞ A.Ş. Kulübü futbolcusu VACLAC CERNY'in müsabaka sonrası resmi sosyal medya hesabından (instagram) 06.04.2026 tarihinde yayınladığı paylaşımında yer alan "futbolun itibarını zedelemeye yönelik açıklamalar" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 38. maddesi uyarınca tedbirsiz olarak PFDK'ya sevkine,

BEŞİKTAŞ A.Ş. Kulübü futbolcusu BADOBRE EMMANUEL ELYSEE DJEDJE AGBADOU'nun müsabaka sonrası flaş röportajda yapmış olduğu açıklamalarında yer alan "hakareti" nedeniyle Futbol Disiplin Talimatı'nın 41. maddesi uyarınca 07.04.2026 tarihinden itibaren tedbirli olarak PFDK'ya sevkine karar verilmiştir."

Trafikte başlayan tartışmalar anında taşlı sopalı kavgalara dönüşürken, başta sağlık çalışanları olmak üzere pek çok kamu görevlisi aynı şekilde saldırıya uğruyor.

Daha kötüsü…

Aile içi şiddet vakaları da günden güne artarken, evliliklerin süresi de git gide kısalıyor.

★

2025 yılına ait TÜİK verilerine göre ülkede fiziksel şiddet oranı %36, cinsel şiddet oranı %12, hem fiziksel hem de cinsel şiddetin birlikte görüldüğü vakalar ise %38 olarak kaydedilirken, döneme ilişkin suç verileri de yaşananların tesadüf olmadığını, aksine toplumda giderek ağırlaşan bir şiddet tablosuyla karşı karşıya olduğumuzu açıkça ortaya koymakta.

★

Memlekette hal böyleyken, bugün çok daha endişe verici bir durumla karşı karşıyayız.

Şiddetin yaşı giderek düşüyor.

Daha çocuk denecek yaştaki gençlerin cinayetlere karıştığı, sosyal medyada kabadayılık ve “Mafyacılık” Özentisinin yaygınlaştığı bir dönemden geçiyoruz.

Silahı ve güç gösterisini bir kimlik gibi sunan bu kültürün, özellikle genç zihinler üzerinde ciddi bir tesiri var.

★

Tüm bunların elbette birçok sebebi var.

Lakin göz ardı edilmemesi gereken en önemli hakikat, Türk aile yapısındaki yıpranma ve sahip olduğumuz değerlerin aşınmış olmasıdır.

Bundan mütevellit vaktiyle saygının, sabrın ve merhametin mektebi olan o bilindik aile kavramımız bugün, kuşaklar arası bağların gevşediği ve değer aktarımının zayıfladığı bir yapıya dönüşmüş durumda.

Hasılı.

Çözüm, yalnızca bu suçlarla hukuksal zeminde canhıraş mücadele etmekle elde edilmez.

Asıl iş, o suçları doğuran toplumsal zemini ve sarsılan temel direkleri yeniden ayağa kaldırabilmektir.

Bu sebeple çare yalnızca cezaları artırmak değil, aynı zamanda bize has değerleri ve aile yapımızı yeniden tahkim etmektir.

Demem o ki, gidişat kötü…

Bir an evvel şapkalarımızı önümüze alıp “Bundan daha kötüsü ne olabilir?” Diye düşünmeli ve şahit olduğumuz bu yaşananlarda az biraz sorumluluk hissetmeliyiz.

O ZAMAN ADAM OLURUZ

- Devletin ve milletin malını kendi çıkarımız için değil, gelecek nesillere bıraktığımız bir sorumluluk olarak gördüğümüzde ADAM OLURUZ.

- Yasaları, dini öğretileri, töreyi ve hukuku kendi menfaatimize göre çarpıtmayı bıraktığımızda; adaleti, kime karşı olursa olsun hakkını vererek sağladığımızda ADAM OLURUZ.

- Sadakati kişilere değil, doğrulara gösterdiğimizde; liyakat ve ehliyeti ölçü kabul edip, makamı bir ayrıcalık değil görev olarak gördüğümüzde ADAM OLURUZ.

- Para, çıkar ya da prestij peşinde olmadığımız hâlde doğruyu savunabildiğimizde ADAM OLURUZ.

- Başkasına yapılmasını istemediğimiz haksızlığı kimseye yapmadığımızda ADAM OLURUZ.

- “Bana ne?” demeyi bırakıp, “Ben de sorumluyum” diyebildiğimizde ADAM OLURUZ.

- Güçlünün yanında durmak yerine, haksızlığa uğrayanın yanında yer aldığımızda ADAM OLURUZ.

- Yanlışın kimden geldiğine değil, yanlış olduğuna baktığımızda ADAM OLURUZ.

- Riya ve gösterişi yönetim sanmak yerine, dürüstlüğü değerli bildiğimizde ADAM OLURUZ.

- Hep “biz” diyip, iş icraata geldiğinde “ben” demediğimizde ADAM OLURUZ.

- Emaneti hak edene teslim ettiğimizde, makamı bir imtiyaz değil hizmet fırsatı saydığımızda ADAM OLURUZ.

- İşimizin başında, sözümüzün arkasında ve vicdanımızın önünde durabildiğimizde ADAM OLURUZ.

- Başkasının üstüne basarak değil, elinden tutarak yükseldiğimizde ADAM OLURUZ.

★
Ve en önemlisi, çıkarın değil; ahlak, merhamet ve değerlerimizin peşinden gittiğimizde gerçek ADAM OLURUZ.

Huzur ve selametle…

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Trabzon’da bir genç, bayram nedeniyle şehrin çeşitli noktalarına asılan pankartları sakin ama bir o kadar da mantıklı bir dille eleştiriyordu.

“Milletin parasıyla bu kadar pankart asmaya gerek var mı?” diye soran genç arkadaş, başta yerel yönetimler olmak üzere tüm kamu kurumlarının bayram kutlamalarını pankartlar yerine dijital platformlar üzerinden yapabileceğini dile getiriyor.

Günümüzde sosyal medyanın çok daha geniş kitlelere ulaştığını hatırlatan bahse konu kişi, tüm kurumların zaten güçlü sosyal medya hesaplarına sahip olduğunu, bu nedenle şehirlerin dört bir yanına pankart asmanın gereksiz bir harcama olduğunu ifade ediyor.

Hatta bununla da kalmayıp, birçok öğrencinin renkli çıktı almakta bile zorlandığı bir dönemde kamu kaynaklarının bu şekilde kullanılmasının doğru olmadığını da sözlerine ekliyor.

Sorgulamaya ne hacet…

Arkadaşın sözlerine katılmamak mümkün değil.

Zira gerçekten bambaşka bir iletişim çağındayız.

Bilgiye ulaşmanın, duyuru yapmanın ve kitlelere mesaj vermenin yolu eskisi gibi sokaklara pankart asmaktan geçmiyor.

Meramınızı saniyeler içinde binlerce, hatta milyonlarca kişiye ulaştırabiliyorsunuz.

Dolayısıyla kamu kurumları duyuru ve mesajlarını internet siteleri veya sosyal medya hesapları üzerinden rahatlıkla verebilir.

Ama işte her ne hikmetse bayram tebrikleri için bile bu mecralar yeterli gelmiyor.

Şehirler donatılmakla kalmıyor, pankart asmanın yasak olduğu uluslararası güzergâhlara dahi uygulamadan nasibini alıyor.

Üstelik mesele sadece bayram pankartları da değil.
Yerel yönetimlerin ağırlama, temsil ve araç kiralama gibi harcama kalemleri de gündemden hiç düşmüyor.

Velhasıl…

Vatandaşın ödediği vergilerle yapılan bu tür harcamalar ister istemez insanların dikkatini çekiyor.

Belki bir dönem gerekliydi ama bugün şartlar değişti.

- Kutlama yapılacaksa sosyal medya var.

- Duyuru yapılacaksa internet siteleri var.

- Mesaj verilecekse dijital platformlar var.

Kısacası yöntem çok…

Mesele, milletin parasını en doğru yerde kullanabilmek.

Bundan mütevellit, bu tür gereksiz harcamalar yerine akılcı ve tasarruflu yönetim anlayışıyla hatırlanmanın yerel yönetimlerimiz için çok daha doğru olacağı kanaatindeyiz.

VE BİR YAPRAK DAHA DÜŞTÜ TAKVİMDEN

Doğum günüm vesilesiyle birbirinden güzel mesajlar aldım.

Kimi pasta kesti, kimi sarılıp iyi dileklerini iletti, kimi de üşenmeyip içten şiirler yazdı.

Hatta posta kutuma kadar ulaşan pasta görselleri bile oldu.

İnsanın ömür takviminden bir yaprak daha eksilince ister istemez geçmişe dönüp bir muhasebe yapıyor.

Geride kalan yıllara bakarken hayat heybesinde nelerin biriktiğini de daha iyi görüyor.

Meğer ne güzel dostluklar, ne kıymetli arkadaşlıklar ve ne değerli okuyucular biriktirmişiz…

Bunun farkına varmak insana ayrı bir mutluluk veriyor.

Doğum günümün “Dünya Yaşlılar Haftası”na denk gelmesi de işin ayrı bir tebessüm tarafı…

Demek ki takvim bana nazikçe “Tecrübe kulübüne hoş geldin” Demek istiyor.

İşin şakası bir yana…

Bu güzel günümü hatırlayıp arayan, mesaj gönderen ve iyi dileklerini ileten herkese gönülden teşekkür ediyorum.

Sevdiklerimizle birlikte sağlık, sıhhat ve muhabbetle geçireceğimiz nice huzurlu yıllarımız olsun.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Zira bizim mutluluğumuz gösteriş ve bencillikten çok daha gerçekçiydi.

★

Köyde doğduk, köyde yetiştik.

İki yanı yol, iki yanı tütün tarlasıyla çevrili üç oda bir salon, tek kat müstakil evimiz dünyalara bedeldi.

Hatta bir odası, üç kardeşi birlikte büyütecek kadar kocamandı.

Toprak yoldan geçen köy minibüsleri ve sarı kamyonların kaldırdığı tozla karışık, burnunuza gelen, annemin bahçeye diktiği o güzel güllerin kokusu bugün hala bir parfüm şişesine sığdırılabilmiş değil.

Tekrarı olmayan o güzel günler yalnız bunlar mı sınırlı?

Tabii ki değil…

Aklınıza gelebilecek her şey o zamanlarda bir başka ritimlerle yaşanırdı.

Mesela özellikle çocuklar için bayram günlerinin güneşi, bayramdan bir gün önce, yani arefe gününde doğardı.

Bayramlık pabuçlarımı geceleyin pencereden süzülen sokak lambasının ışığına emanet eder, yatağıma girerken onları hemen dokunabileceğim mesafeye koyardım.

★

Bayram günlerinde bile tarlaya henüz çiğ düşmeden uyanırdı yetim annem.

Giden gelenimiz çok olunca şafak sökmeden başlardı yemek telaşı…

Bundan mütevellit, yan odada kap kacak sesleri olduğu halde ben yoldan geçenlere kulak kabartır, babam evden çıkmadan onlara yetişirdim.

★

Asırlık köy camimiz tıklım tıklım dolardı.

Bayram namazı sonrası avluda öptüğüm ellerden gelen harçlıkları kâğıt paralar bir tarafa, madeni paralar bir tarafa olacak şekilde sürekli ayırırdım.

★

Aile kabristanlığımız caminin yanındaydı.

Babam ve amcalarımla çoğu zaman büyüklerimizin ziyaret edildiği aile kabristanlığında karşılaşır, orada bayramlaşırdık.

Sonrasında yanlarından ayrılır, arkadaşlarımla birlikte evin yolunu tutardık.

Kendimce bir alışkanlığım vardı…

Evimize gitmeden önce mahalledeki yaşlı komşularımızı dolaşır, onların mutluluğuna ortak olurdum.

İlk önce babanneme uğrardım.

Un helvası yapar, zaten hep beklerdi.

Yine rahmetli Hacı Veysel amcanın cebinde, bugünün on lirası her zaman bana ayrılmış olurdu.

Komşumuz Saadet yengenin, aromasını kimsenin tutturamadığı o mis gibi incir reçeli benim için kaynar, kapıyı çaldığımda bir elinde reçel kasesiyle beni karşılardı.

Soyad denilen şey sadece etiketten ibaretti.

Kocaman ailelerdik.

Yaşayanlar mahallemizde, hayatta olmayanlar gönlümüzde barınırdı.

Hasılı bugün…

Yaşım 45’e dayandı.

Ve yarın mübarek Ramazan Bayramının ilk günü.

Bayram aynı bayram, ama kimse aynı değil.

Çocuklarda o eski heyecan yok.

Yeni ayakkabısını başucuna koyarak uyuyan, sabah erkenden kapı kapı dolaşıp şeker toplayan çocuklar hele, hiç yok.

Kabristanlığa uğrayıp aile büyükleriyle bayramlaşan genç kuşak da giderek azalıyor.

Ezcümle.

Şimdiki bayramlar, telefon ekranlarında gönderilen mesajlara, sosyal medya paylaşımlarına sığdırılmış gibi.

Kalabalık sofraların yerini sessiz odalar, mahallelerin yerini siteler, komşuluğun yerini çelik kapılar aldı.

Varsın böyle olsun!

Biz şanslıyız.

Kalbimizin bir köşesinde çocukluğumuzun bayramları hep var.

Belki o günleri bir daha yaşayamayacağız lakin, o güzel yaşanmışlıklar bizlere bayramın aslında ne olup ne olmadığını hatırlatmaya hep devam edecek.

★

Bayramınız mübarek olsun.

Büyüklerin ellerinden, güçüklerin gözlerinden öperim…

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Bir APP plaka furyasıdır gidiyor.

Çarşıda pazarda, sokakta, sosyal medyada nereye baksanız aynı konu…

Herkesin dilinde aynı mesele…

Hangi plaka değişecek?

Yetkili kurumlarca basılan plakalara ceza var mı, yok mu?

Herkes bu soruya cevap arıyor.

Bununla birlikte, daha doğrusu uygulanacağı söylenen ceza tarifesinin büyüklüğünden mütevellit, vatandaşın bir elinde pide, diğer elinde plaka ve evrakla Cemiyetlerin önünde oluşturduğu yoğun kuyruklar var.

Ortaya çıkan fotoğrafa bakınca insan ister istemez gülümsüyor ama işin aslı pek de gülünecek gibi değil.

Zira mesele yalnızca plaka değil.

Milyonlarca aracı ilgilendiren bir düzenlemenin nasıl uygulamaya konulduğu meselesi var.

Nitekim plaka değişim işlemleri sırasında yaşanan yoğunluk ve oluşan kuyruklar nedeniyle denetimlerin 1 Nisan 2026 tarihine kadar bilgilendirme ve rehberlik şeklinde yapılacağı ifade ediliyor.

Ayrıca 27 Şubat’tan itibaren kesilen APP plaka cezalarının iptal edileceği de dillendiriliyor.

Bununla birlikte Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu (TŞOF) tarafından basılmış ve mühürlenmiş plakaların, kanunda belirtilen standartların dışında olsa dahi cezai işleme konu edilmeyeceği konuşuluyor.

Şimdi efendiler…

Tüm bunların yaşanmasına sebep olanlara sormak lazım…

Madem böyle bir geçiş süreci uygulanacaktı, o halde baştan neden daha planlı bir yöntem tercih edilmedi?

Halbuki daha en baştan vatandaşların Emniyet Müdürlüğü’nün ilgili birimlerine randevu sistemiyle başvurması sağlanabilir, bunu takiben mevzuata aykırı olduğu belirtilen plakalar çok cüzi bir bedelle yetkili kurumlarca yeniden basılarak araç sahiplerinin adreslerine gönderilebilirdi.

Milyonlarca aracı ilgilendiren böyle bir düzenleme için en az altı aylık bir süre tanınması da son derece makul olurdu.

Uyuşturucu ticareti, göçmen kaçakçılığı ve terör gibi suçlarla mücadele kapsamında plaka standartlarının korunmasının önemli olduğu ortadayken, devletin bu konuda hassasiyet göstermesini elbette anlıyoruz.

Ancak devlet aklının “Yaptık oldu” Mantığından ziyade planlı ve vatandaşın hayatını kolaylaştıracak şekilde varlığını ortaya koyması gerekirdi.

Öte yandan yeni düzenleme ile ilgili şunu da söylemeden geçemeyeceğim.

Güçlendirilmiş ses sistemiyle ortalığı inletmek…

Abartı egzozla mahalleyi savaş alanına çevirmek…

Aracını trafik ve yaya güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde modifiye etmek…

Bunlara yönelik cezaların artırılmasını son derece doğru buluyorum.

Zira bilhassa Trabzon’da bu durum gerçekten zıvanadan çıkmış durumdaydı.

DOĞRULAR HER ZAMAN GÜRÜLTÜLÜDÜR

İnsanın ağzından çıkan sözün değeri çoğu zaman ardından kopan gürültüden anlaşılır.

Ortalık sessizse, söylenen söz genellikle kimsenin canını yakmamış demektir.

Ama biri çıkar, doğru bildiğini açıkça dile getirir, işte o vakit karşı hamleler başlar.

Çünkü doğru söz, eğri olanların düzenlerini her zaman rahatsız eder.

Hülasa.

“Ardından kırk it havlamayan kurt, bozkurt sayılmaz.” Sözü boşuna söylenmemiştir yani.

Zira bozkurt dediğin varlık, sürünün alıştığı düzeni bozar, sessizliği dağıtır.

★

Bu işler siyasette de böyledir, basında da.

Mahallede de böyledir, iş hayatında da.

★

Sözün doğrusu yanlışı teğet geçmez, birileri mutlaka huzursuz olur.

Bunun karşılığında kimi alay eder, kimi durumu çarpıtır, kimi de konuşanı çeşitli kanallarla susturmaya çalışır.

★

Oysa gelen hamlelerin çokluğu sözün ne kadar yanlışa değdiğinin açık işaretidir.

Hasılı.

Havlamalar arttıkça bozkurtun silueti daha net…

Gürültü çoğaldıkça sözün ağırlığı daha iyi anlaşılır.

★

Varsın sınırlar kaldırılıp havlamalar tercih edilsin.

Bozkurt dediğin zaten çizgisinden sapmadan yoluna devam edendir.

★ ★ ★

Dolayısıyla, bu şehirde sayısız siyasetçi profili gördük, yazdık, çizdik.

“Açılın ben eski vekilim!” Naralarıyla hastanelerde hasta ziyareti yapanı da gördük, bulunduğu makamın rehavetine kapılıp bürokratın hakkını temizlik personeline meze edeni de…

Kendi IQ’sunun yarısına sahip alakasız kişilerin kararlarını uygulamayı marifet sayana da tanık olduk, görevden alamadığı başkan yardımcısı için kulis haberleri yaptırmaya çalışan il başkanlarını da…

Anlayacağınız, her kafadan her türden siyaset insanı geçti bu şehirden.

Boş laflarla kendi alanının dışında kulaç atanlar mı ararsınız…

25 yılda bir arpa boyu yol alamayıp başladığı yeri muhafaza etmeye çalışanlar mı…

Seçim meydanlarında yeminle karışık cafcaflı sözler verip, hiçbirini yerine getiremediği için vakit namazlarını karşı mahallenin camisinde kılmaya giden meclis üyesi mi sorarsınız…

★

Varılan noktada siyasetin bu çeşit çeşit hallerine yıllardır şahit oluyoruz.

★

İşte tam da bu yüzden, makamdan veya unvandan bağımsız olarak, siyasette üslup ve karakterin her şeyden daha önemli olduğunu düşünürüz, değerli okurlar.

İşte Trabzon’da bu anlayışın karşılığını en net şekilde gördüğümüz isimlerden biri, Milliyetçi Hareket Partisi İl Başkanlığı görevini sürdüren Tolgay Sivrikaya’dır.

Sivrikaya, taşıdığı ideoloji ve üstlendiği misyonun mutfağından gelen, şahsına münhasır bir isim...

Teşkilatın dilini bilir, sahadakilerin nabzını iyi tutar.

Bu özelliği nedeniyle kapısı yalnızca partililerine değil, her kesimden vatandaşa açıktır.

Sağcısı-solcusu demeyip kimseyi siyasi kimliğine göre ayırmadan dinleyen, yani herkese eşit mesafede yaklaşan Sivrikaya, yalnızca makamında oturan bir il başkanı görüntüsü vermekten de büyük ölçüde imtina ediyor.

Bundan mütevellit, geç saatlere kadar misafir ağırlamanın yanı sıra, sık sık teşkilatlarıyla da bir araya gelen Başkan Sivrikaya’nın gerek bürokrasi gerek Cumhur İttifakı bileşenleriyle de çok güçlü diyalogları var.

Tüm bunların paralelinde, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin talimatları doğrultusunda yürütülen “Derdin Derdimizdir” Temalı Komşu Sohbetleri kapsamında ev ziyaretlerinde bulunarak vatandaşın derdini yerinde dinlemeye gayret ediyor.

★

Şahsına münhasır karakter yapısı noktasında mübalağa ettiğimizi düşünenlere soralım;

MHP Trabzon İl Başkanı Tolgay Sivrikaya’nın saçma sapan bir haber, gereksiz bir polemik ya da seviyesiz bir tartışma içinde yer aldığına hiç şahit oldunuz mu?

Hasılı.

Siyasetin sert polemiklerle yürüdüğü bir dönemde devlet adamlığı adabını önceleyen bir iletişim dili kullanıyor olması, zaten kendisini sıradan bir siyasetçi profilinden ayıran en önemli özelliktir.

★

Meramımız anlaşıldı sanırım.

Böylesine mütevazı siyasetçilerimizin insanlarla kurduğu samimi diyalog ve bağların her iki cihanda da karşılıksız kalmayacağı inancındayız.

Son olarak şunu belirtmekte fayda var.

Koltuğu bırakıp gitmek makamda oturanlar için zordur, lakin bundan daha zoru şehrin her sokağında bir hatır, bir iz bırakabilmektir.

İşte, Tolgay Sivrikaya ismi kanaatimizce en zorunu başardı.

Böylesine çalışkan ve ahlaklı değerlerimizin yolu, bahtı açık olsun.

Formun Altı

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Peki, tatbikat nerede?

İşte bu soruyu yalnızca biz sormuyoruz.

Posta kutumuza ulaşan, aslen Trabzonlu olup memuriyeti gereği Balıkesir’de yaşayan Murat Süer de aynı hususu dile getiriyor.

Memleketinden uzakta olsa da gönlü burada atan bir hemşehrimizin serzenişi şahsi değil, umumi bir meselenin tezahürü.

Zira söz konusu nazım planın ardından yapılması gereken alt ölçekli uygulama planlarının aradan geçen zamana rağmen tamamlanmadığı, bu gibi meclis kararlarının haklı ya da haksız çeşitli gerekçelerle geciktirildiği yahut uygulamaya geçirilmediği yönünde özellikle ilçelerde ve kırsal bölgelerde iddiaların bulunduğu ifade ediliyor.

★

Bir parantez açmakta fayda var.

Elbette işin teknik boyutunu ilgili kurumlar daha iyi bilir.

Lakin, vatandaşın baktığı yer teknik detaylardan ziyade neticenin kendisidir.

★

Bölgemizde…

Malum olduğu üzere, özellikle kırsalda arazi ve imar meselelerinin ne derece hassas olduğu hepimizin malumu…

Dolayısıyla Büyükşehir Belediyesinde onaylanan nazım planın uygulama safhası gecikirse, vatandaşın zihnindeki soru işaretleri de artar.

Arsa sahipleri, ev yapmak isteyenler, yatırım yapmayı planlayanlar tereddüt sarmalında dolaşır durur.

Keza kırsalda yaşayan ya da yaşamayı planlayan insanlar için toprak yalnızca bir parsel değildir.

- Gelecektir.

- Mirastır.

- Yuvadır.

Murat Bey’in yetkililerle yeniden temas kurduğunu ifade etmesi elbette kıymetlidir.

Ne var ki, iddiaların süreci taşıdığı noktada bu meselenin bir kişinin ısrarıyla çözülecek bir husus olmadığı da ortada.

Bundan mütevellit, bölgemizde hemen her ailenin arsa ve planlama kaynaklı sorunlar yaşadığı bu gibi durumlarda, alınan meclis kararlarının uygulanabilirliği hususunda sürecin daha titiz işletilmesi icap eder.

Bilhassa ilçelerde ve kırsal bölgelerde mevcut durum nedir?

İşte çözüm odaklı yaklaşım tam da bu soruya verilecek cevaplarda gizlidir.

Hülasa, ortada bir karar varsa vatandaşımız bunun sahadaki karşılığını mutlaka görmek ister.

Şayet uygulanabilirlik noktasında farklı idari ya da teknik sorunlar söz konusuysa da vatandaşımıza bir çıkar yol gösterilmelidir.

Velhasıl, memleket meselelerinde belirsizlik uzadıkça toprağın değeri değil, insanların devlete olan güveni aşınır.

Nitekim vatandaşın beklediği şey karmaşık izahlar değil, açık ve uygulanabilir bir yol haritasıdır.

ÜST GEÇİT SORUNU BÜYÜYOR

Valla ne yalan söyleyeyim “Ben demiştim” Sözünü kullanmak beni pek mutlu etmez.

Lakin bir meseleye zamanında dikkat çekmişseniz, aradan çok geçmeden aynı konunun ulusal basında geniş yer bulduğunu görüyorsanız, o zaman susmak da doğru olmaz.

Biz, Ortahisar Moloz mevkiinde, yapımı yeni tamamlanan Hanife Hatun Camii çevresinde oluşan yaya güvenliği riskini dile getirirken maksadımız polemik üretmek değildi.

Sahile taşınan dolmuş duraklarına ulaşmaya çalışan vatandaşlar ile camiye gitmek isteyen cemaatin her geçen gün artan yoğunluğuna dikkat çekmekti.

Nitekim bugün gelinen noktada sorun artık yalnızca yerel bir serzeniş değil, ülke gündemine taşınmış bir güvenlik başlığıdır.

Demek ki mesele gerçek…

Demek ki ortada büyüyen bir ihtiyaç var.

Dolayısıyla şimdi yapılması gereken, haklı çıkmanın rehavetini bir kenara bırakıp çözümün geciktirilmemesi için yaşananları gündemde tutmaktır.

★

Öte yandan basına yansıyan haberlerde alanın bir kısmının yayalaştırılacağı ifade ediliyor.

Bu tabiki olumlu bir adım ancak çift yönlü akan yoğun trafik ortasında karşıya geçmeye çalışan yayalar için somut ve kalıcı bir çalışma yapılmadıkça bahsi geçen eksiklik giderilmiş sayılmaz.

Zira daha evvel de belirttiğimiz üzere mesele şehir estetiği değil, insan hayatının bizatihi kendisidir.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Dolayısıyla bu sütunlarda cilalı sözlerle şenlik havası oluşturacak halimiz yok.

Kamu hizmetlerinde bazı alanlarda çarkın yavaşlamasının sebebi tam olarak şudur:

Kendi görev tanımına ve sorumluluk alanına hâkim olanların sayısı her geçen gün azalıyor.

Keza, kimse kendi alanındaki problemin çözümüne odaklanmış değil.

Buna karşılık, hemen herkes bir başkasının alanı hakkında yeterli bilgiye sahip olmadan fikir beyan etmekten de geri durmuyor.

Hal böyle olunca, artık sorunların çözümünde muhatap işi bilen değil, gücü yeten olmuş durumda.

★

Yetki bilgiyi bastırınca, düzen yerini düzensizliğe bırakıyor.

Ve o düzensizlik, zamanla “Alışılmış bir düzen” Haline geliyor.

★

İşte bu acı tablo, görevini bilgi birikimi, tecrübesi ve devlet adabına uygun bir vakar içinde icra etmeye çalışanların şevkini kırıyor.

Neticede her kırılan şevk, sistemden bir devlet adamını daha eksiltiyor.

Hülasa.

Belki koltuğu dolduran yıllarca aynı yerde kalıyor ama sorumluluğu taşıyanlar gün geçtikçe azalıyor.

★

Amiyane tabirle…

Ayakların baş, başların ayak olmaması için harmanlanacak unsurlar bellidir:

- Ehliyet.

- Liyakat.

- İstişare.

- Adalet.

★

İşi ehline veriniz efendiler.

Aksi halde bugünkü tablo asla değişmez.

Yani çark döner gibi görünür…

Ama kırık dişlerle!

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Merkezdeki keşmekeşin sona erdirilmesini, Postane önündeki o bitmeyen korna senfonisinin susturulmasını, hatların daha planlı ve disiplinli bir yapıya kavuşmasını açıkça desteklemiş ve sorunun çözümündeki en büyük payın sahibi Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Metin Genç’in kararlılık ve iradesini aynı şekilde takdir etmiştik.

Gelinen noktada sistem artık devrede…

Şehir yeni düzene alışmaya çalışıyor.

Hanife Hatun Camii çevresi ve Pazarkapı Yaşam Alanı’na alınan dolmuşlar sayesinde adeta açık hava garajını andıran Meydan bölgesi ve Postane önü olabildiğince ferahladı.

Dolayısıyla devreye giren bu depolama sistemiyle birlikte merkezdeki araç sirkülasyonu da kontrollü hale geldi.

Şehir estetiği açısından bakıldığında bu adım öyle küçümsenecek bir adım değildir.

Neticede yıllardır çözülemeyen büyük bir problem tarihe karışırken, sahil hattında daha planlı bir ulaşım merkezi oluşmaya başladı.

Peki.

Ulaşıma dair şehir planlaması yalnızca dolmuş sirkülasyonunu hizaya sokmak mıdır?

Hayır, değil.

Mesele, bu düzeni kurarken şehir insanını incitmemek, daha doğrusu yaya trafiğini daha güvenli ve daha insani bir hale getirebilmektir.

İşte bu noktada demem odur ki, Pazarkapı Hanife Hatun Camii çevresindeki yeni duraklara ulaşmak isteyen vatandaşın kullanımına sunulmuş, vızır vızır akan çift yönlü trafiğin ortasındaki yaya geçitleri yoğunluğa cevap vermemekle birlikte, tehlike saçıyor.

Geçitlerin bazıları her ne kadar trafik ışıklarıyla güvenli hale getirilmeye çalışılsa da, o mesafeyi kat ederek karşıya geçmek yayalar için hiç de kolay olmuyor.

Öyle ki özellikle ilçesine gitmek için oradaki dolmuşa binmesi gereken bir yaşlının, elindeki poşetlerle yolun karşısına varması hayli meşakkatli bir durum.

Üstüne bunun engellisi, çoluk çocuğu, kucağındaki bebekle aynı çileyi çekeni de var.

Tüm bu insanlar dolmuşa ulaşabilmek için araçların arasında güvenli bir boşluk arıyor.

Hülasa…

Dolmuş düzenini sağladık derken, yayayı trafikte imtihan etmek çok büyük eksikliktir.

Aslında çözüm zor değil.

Bölgeye yürüyen merdivenli, asansörlü, engelli erişimine uygun modern bir üst geçit yapılabilir.

Bunu bilhassa vurgulayalım;

Öyle alelade bir demir köprüden bahsetmiyoruz.

Trabzon’a yakışır, estetikle uyumlu, uzun mesafeyi kolaylaştıran kapalı sistem bir üst geçittir kastımız.

Kaldı ki doğayla uyumlu, modern bir ekolojik köprünün hizmete sunulduğu bu şehirde bahsi geçen bir üst geçit de pekala yapılabilir.

★

Sözümüzü yineliyoruz.

Yeni dolmuş düzeni bu şehir için hayli gerekli ve doğru bir adımdır.

Ortaya konulan iradeyi de kimse küçümsememeli.

Lakin bu adımın güvenli, çağdaş ve insan onuruna yakışır bir yaya geçişiyle tamamlanması lazım.

★

“Mevcut yaya geçidini kullansınlar, ne olacak canım!” Diyerek bu mesele hafife alınmamalı.

Yarın “Yolcu, dolmuşa varamadı” Manşetlerini okumak istemiyorsak, bir an evvel bu eksiklik giderilmeli.

ORUCU BOZAN MI, MÜSLÜMANI BOZAN MI?

Mübarek Ramazan ayının ikinci günündeyiz.

Yüce Rabbimiz hep birlikte sağlık, sıhhat ve huzurla bizleri bayrama ulaştırsın.

★

Sofralar kurulup sahurlar yapılırken, televizyon ekranlarında her yılki rutin düzenin soruları var:

“Sakız çiğnemek orucu bozar mı?”

“Diş fırçalamak caiz mi?”

“Kolonya sürmek oruca zarar verir mi?”

★

Elbette dini meseleleri konuşmak önemli…

Lakin Ramazan’ı sadece mide üzerinden tartışmak, aslında Ramazan’ın ruhunu ıskalamaktır.

Zira oruç sadece aç kalmak değildir.

Nefsin bir nevi terbiyesi, dilin tutulması, kalplerin pisliklerden arınmasıdır.

Bundan mütevellit…

Gelin biraz da “Orucu bozar mı?” sorusundan çıkıp, Müslümanı nelerin bozacağı sualine yönelelim.

Bilgi artık elinizin altında…

Araştırın, göreceksiniz.

- Komşunun arsasından toprak arşınlamak Müslümanı bozar.

- İnsan haysiyetini iftiralarla zedelemek Müslümanı bozar.

- Kamu malından şahsi çıkar sağlamak Müslümanı bozar.

- Yalanı alışkanlık haline getirmek Müslümanı bozar.

- Olmayanı varmış gibi gösterip sağa sola ithamlar yağdırmak Müslümanı bozar.

- Adaleti işine geldiği gibi eğip bükmek Müslümanı bozar.

- Mazluma sırt çevirip güçlüye yaslanmak Müslümanı bozar.

- Riyakârlık yapmak Müslümanı bozar.

- Her haltı yiyip “Cuma namazına gidiyorum” Reklamlarıyla pantolon paçası kıvırmak Müslümanı bozar.

- Kalp kırmayı hafife almak Müslümanı bozar.

- Haksızlık karşısında susmak Müslümanı bozar.

- Gücü yetene sert, yetmeyene suskun kalmak Müslümanı bozar.

★

Hülasa efendiler.

Ramazan ayı yalnızca mideyi aç bırakma ayı değildir.

Ruhlara bir nevi MR çekmektir.

Bir ay boyunca aç kalıp on bir ay imanla arasına mesafe koyanın belki takvimi değişir ama elde edeceği netice değişmez.

Velhasıl…

Muhasebe iyi yapılmalı.

Çünkü o gün bir ay değil, bir ömür sorulacak.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Nefes Kesen Mücadele, Dostane Skor

Büyük bir heyecana sahne olan karşılaşmada tempoyu hiç düşürmeyen her iki takım da izleyenlere keyifli anlar yaşattı. Sahadaki kıyasıya rekabete rağmen centilmenliğin ön planda olduğu müsabaka, her iki tarafın karşılıklı golleriyle beraberlikle sonuçlandı.

Necati Kazaz: "Futbolun Birleştirici Gücünü Gördük"

Organizasyonun mimarı olan iş adamı Necati Kazaz, maç sonunda yaptığı açıklamada sporun kardeşlik bağlarını güçlendirdiğine dikkat çekti. Kazaz, "Bugün burada futbolun birleştiriciliğini bir kez daha görme şansımız oldu. Şehrimizin değerleriyle, iş dünyasıyla ve dostlarımızla bir araya gelmek çok kıymetliydi. İnşallah yarınki büyük karşılaşmada da Trabzonspor olarak Fenerbahçe’yi yenerek güzel bir sonuç almayı hedefliyoruz. Tek temennimiz sahada da aynı centilmenliğin sürmesi"

★

Yeni dolmuş düzeninin yürürlüğe girmesiyle birlikte dün, memlekette yakışmayan görüntüler ortaya çıktı.

Halbuki meseleye biraz sakinlik ve şehir aklıyla bakılsa, yapılan düzenlemenin bu kent için doğru bir adım olduğu aleni olarak görülecek.

Yıllardır şehrin merkezinde, özellikle de Meydan çevresindeki dolmuş yoğunluğunun çığırından çıkmış halde olduğu hepimizin malumu.

Adeta üst üste yığılan araçlar, durak adı altında işgal edilen boşluklar ve kaldırımda yürümekten çok birbirine çarpar hale gelen yayalar bahse konu düzensizliğin en bariz göstergesi.

Bundan mütevellit, araçların insafına bırakılan Meydan bölgesinde ne nefes alınacak alandan ne de şehir adına estetik bir görünümden söz etmek mümkün.

İşte Büyükşehir Belediyesi’nin, alandan söz sahibi temsilcilerle istişare ederek hayata geçirdiği yeni düzenleme, tam da bu keşmekeşi durdurmak için atılmış gerekli bir adımdır.

Üzerinde aylarca çalışılan bu düzenlemenin amacının şehir merkezini rahatlatıp, trafik ve yaya güvenliğini daha düzenli bir yapıya kavuşturmak olduğunu bölgede yaşanan ferahlıkla görmüş olduk.

Trabzon Şoförler ve Otomobilciler Odası Başkanı Ömer Hakan Usta’nın da ifade ettiği gibi, bölgeye hizmet veren yirmiyi aşkın durak bulunmasına rağmen yapılan eylemin yalnızca bir-iki durakla sınırlı kalması, aslında meselenin ne kadar ince elenip sık dokunduğunu zaten ortaya koyuyor.

Dolayısıyla, vitrine taşınan bu olumsuz tablo, Trabzon şoför esnafının tamamına tabiki mal edilemez, fakat adına eylem (!) denilen bu tür görüntülerle toplumun geniş kesimlerince desteklenen çalışmaları gölgelemeye de hiçbir şoför esnafının hakkı yoktur.

★

Tabuların yıkılması kolay değil ve uygulamada eksikliklerin yer alması gayet doğal.

Neticede büyük şehirlerde yapılan hiçbir düzenleme ilk günden kusursuz işlemiyor.

Sahada görülen aksaklıklar zamanla fark edilip, gerekli düzeltmeler yine istişare kültürüyle zamanla yapılacaktır.

Ancak sırf bu eksikleri gerekçe gösterip, kendini tüm esnafın temsilcisi gibi konumlandırarak ortalığı karıştırmak ve iyi niyetle atılan adımları hedef almak, bizim lügatimizde ne hak aramadır ne de çözüm üretmek...

Bu şehirde ekmeğini kurallara uyarak kazanan, şehirle kavga etmeyen, sorunlarını düzgün bir üslupla ve doğru zeminde dile getiren çok sayıda dolmuşçu esnafımız var.

Kaos ortamından uzak kalmak suretiyle, kimseye hakaret etmeden de hak aramanın mümkün olduğunu bilen bu insanların emeği hiçbir koşulda gürültü çıkaranların gölgesinde kalmamalı.

★

Öte yandan, sosyal medyada yüz metrelik yürüyüşleri sanki bir maraton koşusuymuş gibi paylaşan bir kısım vatandaşımıza da burada küçük ama önemli bir hatırlatma yapmakta fayda var.

Kimsenin bindiği dolmuştan illa Meydan’ın göbeğinde inmesi de şart değil.

Mesele şehre nefes aldıracak bir düzenleme ise birkaç yüz metre yürümek hiçbir Trabzonluyu mağdur etmez.

Kaldı ki yıllardır Trabzon’un diğer ilçelerinden Ortahisar’a gelen binlerce insan için, son durakları olan Moloz mevkiinden Meydan’a uzanan yüzlerce metrelik dik yokuşu yürümek asla bir sorun olmadı.

Ezcümle ile belirtmek gerekirse, şehircilik biraz da karşılıklı anlayış işidir.

Belediye istişarelerle planını yaptı ve bu şehrin meydanı rahatladı.

Dediğimiz gibi, yeni düzene dair eleştiriler mutlaka olacak, olumsuzluklar konuşulacak.

Lakin kurulan diyaloglar bu şehri kilitleyen değil, aksine şehrin huzuruna, refahına ve yaşanılabilirliğine kapı aralayan bir nitelik taşımalı.

★

Bu Trabzon hepimizin…

SEVİNİRKEN EKSİLİYORUZ

Trabzon yerel basınında bazı isimler vardır.

Onlar yalnızca haber yapmaz aynı zamanda bu şehre ruh katarlar.

Selahattin Özcan…

İşte bu değer, tam da bu isimlerden biridir.

Yenilikçi bakışı, üreten kalemi ve cesaretiyle Trabzon basınında adını altın harflerle yazdırmış aktif bir gazetecidir Özcan.

Bilgi, birikim ve tecrübesinin hakkını birçok gazetede yazı işleri müdürlüğü yaparak veren dostumuz, görev sürecinde sadece sayfaları değil, basın ilkelerine ait duruşu da yönetti.

Zira Selahattin Özcan’ın gazeteciliğinde haksızlık karşısında susmak asla makbul olmadı.

Kendisi sormayı, sorgulamayı ve kamu adına konuşmayı hep esas aldı.

Bir süre önce Arsin Belediye Başkanlığı’nda basın danışmanı olarak görev alan Özcan’ın ardından Trabzon basınında hissedilir bir boşluk oluştu.

Sanki alanda bazı renkler eksildi, paragrafların içi boşaldı.

Cesur başlıkların yerini temkinli cümleler, net soruların yerini yuvarlak ifadeler aldı.

Hasılı.

Trabzon basınında Selahattin Özcan’ın yeri ne doluyor, ne de dolacakmış gibi görünüyor.

Elbette ki, her insanın kendi yolunu seçme hakkı vardır.

Nitekim mühim olan, bu tercihlere saygı duyabilmek…

Dolayısıyla bugün farklı bir kulvarda sorumluluk almış olması, Selahattin Özcan’ın gazetecilik kimliğini ortadan kaldırmaz.

Bilakis birikimi, tecrübe ve dilini başka bir zemine taşıdığını gösterir.

Biz O’nu cesur ve şeffaf haberleri, rahatsız eden soruları ve konfor alanlarını bozan kalemiyle sevdik.

Kadir kıymetini bilmesinden şüphe duymayacağımız Arsin Belediye Başkanlığı gerçekten çok şanslı.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Yani özelinde herkes dertli, toplum rahatsız.

Lakin iş sorumluluğa gelince ortalık sessiz.

Kimse üzerine düşeni yapmadığı gibi, herkes suçu başkasında arıyor.

★

Bize has değerler bir günde yok olmadı değerli okurlar.

Onlardan yavaş yavaş vazgeçtik.

Nasıl mı?

Selam-sabahı ihmal ettik, hal-hatır ziyaretlerini erteledik, en önemlisi de ayıbı görmezden geldik.

★

Eskiden bu memlekette komşuluk vardı.

Çocuklar öyle sahiplenilirdi ki, komşunun çocuğuyla aynı sofraya oturulur, aynı mısır çorbası na kaşık sallanırdı.

Bugünse aynı evin içindekiler bile birbirine yabancı.

★

Akrabalık ilişkilerine bakın…

Ailenin büyüğü bir ölüyor kardeşim, tencere, tava, kıçı kırık ikimetrekarelik halı mahkemelik!

Halbuki kan bağı bir zamanlar yük paylaşımıydı.

Artık, kimse kimsenin yükünü taşımak istemediği gibi, akrabalığın kendisi yükten sayılıyor.

Hal böyleyken mertlik rafa kalktı.

Öyle verilen sözlerin arkasında durma, yapılan yanlışı yüzüne söyleme filan araki bulasın.

Bugün susmak akıllılık, idare etmek erdem sayılıyor.

Yani haksızlığa ses çıkaran değil, görmezden gelen toplumda makbul…

★

Köylerimizi boşalttık yahu!

Sadece evler değil, ocaklar söndü, sofralar dağıldı.

Yetim kaldı ata toprağı ,insanımız köksüzleşti.

Bu toplum aynı sofradan beslenmiş, aynı yüreği taşıyan insanlardan oluşmuyor.

Varılan noktada, herkes çürümeden şikayetçi ama kimse kendi payını konuşmuyor.

Oysa memleketteki bozulma yukarıdan değil aşağıdan, yani bizlerden başladı.

Sonuç olarak belki memleketin adı aynı lakin hiçbirimiz aynı değiliz.

O ZAMAN ADAM OLURUZ

Kuralları kendine göre esnetip başkasına gelince kanun bekleyen bizde!

Hakkı gasp ederken sessiz, hakkı yenince meydanlarda bağıran bizde!

Torpille iş bulup, sonra “gençler işsiz” diye ahkâm kesen bizde!

Sırasını beklemeyip öne geçen, sonra adaletten dem vuran bizde!

Yetimin hakkını yiyip, sofrada besmeleyle oturan bizde!

Yanlış yapan yakını olunca susan, başkası yapınca cellada dönen bizde!

Makama gelince değişen, düşünce mağdur edebiyatına sarılan bizde!

Kendi kusurunu kader sayıp, başkasının hatasını suç ilan eden bizde!

Kul hakkını hafife alıp, ahireti sadece başkaları için hatırlayan bizde!

İşi bilene değil, “bizden olana” veren bizde!

Dürüstlüğü saflık, uyanıklığı marifet sayan bizde!

Yanlışı savunurken “dava”, doğruyu savunurken “ihanet” diyen bizde!

Güçlünün önünde eğilip, güçsüzün üstüne basan bizde!

Hal böyleyken herkes çok ahlaklı, herkes çok dindar, herkes çok vatansever ama ortada ahlak, adalet, vicdan yok.

★

Ne zaman adam oluruz, açık açık söyleyelim;

- Doğruyu savunmanın bedeli varken de doğruyu savunduğumuz zaman adam oluruz!

- Hak kimden yana değil, haklı kim diye bakabildiğimiz zaman adam oluruz!

- Makamı güç gösterisi değil, hizmet yükü bildiğimiz zaman adam oluruz!

- Başkasının yanlışını alkışlamayı, kendi yanlışımızı örtmek sanmaktan vazgeçtiğimizde adam oluruz!

- Dini, hukuku, töreyi vitrin süsüşünden ziyade hayat ölçüsü yaptığımızda adam oluruz!

- “Bizim çocuk” bahanesini çöpe atıp, liyakati esas aldığımızda adam oluruz!

- Yanlışa susmanın da suça ortaklık olduğunu kabullendiğimizde adam oluruz!

- Menfaat bitince değil, menfaat yokken de adam kalabildiğimizde adam oluruz!

- Gücü kutsamak yerine, adaleti yücelttiğimizde adam oluruz!

- Kendimiz için istediğimizi, başkası için de isteyebildiğimizde adam oluruz!

★

Ve en nihayetinde ahlakı slogan, vicdanı süs, merhameti zayıflık sanmaktan vazgeçtiğimizde…

İşimize geldiği gibi değil, doğru ve olduğu gibi yaşamayı seçtiğimizde adam oluruz!

Selametle…

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Trabzonspor’da Nijeryalı stoper Chibuike Nwaiwu karşılaşmayı değerlendirerek, “İyi bir maç oldu. İlk devre golü bulabilmek adına mücadele örneği gösterdik ama golü bulamadık. İkinci devre fırsatları değerlendirdik ve galibiyete uzandık. Takımda çok iyi bir aile ortamı var. Herkes birbirini seviyor ve mücadele ediyor. Fethiyespor’un gol bulduğu pozisyonu net olarak gördüm. Gol olsa da verilmeyeceğini biliyordum” dedi.

Yaşanan panikle birlikte kimimiz çocuklarını uyandırdı, kimimiz balkona koştu, kimi de sokağa...

Ortahisar açıkları merkezli sarsıntı yalnızca Trabzon’la sınırlı kalmadı.

Rize, Giresun, Gümüşhane gibi çevre iller depremi hissetti.

Birkaç saniye süren bu sarsıntının önümüze koyduğu soru belli;

“Bu şehir depreme ne kadar dayanıklı?”

İşte tam bu noktada bilim insanlarına kulak vermek gerekiyor.

Jeoloji Mühendisi Prof. Dr. Osman Bektaş, Karadeniz için yıllardır süren “Burada deprem olmaz” Algısını net bir şekilde reddediyor.

Dolgu alanları, kumsal zeminler ve heyelan sahalarının ciddi risk taşıdığına dikkat çeken Bektaş, sarsıntı büyümese bile zemin etkisiyle hasarın katlanabileceğini vurguluyor.

AFAD’ın deprem tehlike haritası değişmiş durumda.

2019 yılında yürürlüğe giren yönetmelikle birlikte Trabzon’un deprem riski artmış görünüyor.

Mevcut veriler, Karadeniz sahil kesiminin 6,6 büyüklüğündeki bir depreme hazırlıklı olması gerektiğini açıkça ortaya koyuyor.

★

Bu nedenle Trabzon şehir planlamasında atılacak her adım deprem gerçeği gözetilerek atılmalı.

Özellikle sahil kesimlerinde, dolgu alanları üzerinde yapılması planlanan yeni yapılarda bu gerçek kesinlikle göz ardı edilmemelidir.

★

Kentin geleceği inşa edilirken bilimsel verilerle çelişen hiçbir tercih masum değildir.

Zira bu mesele bir tercih meselesi değil, açık bir zorunluluktur.

★

Bilim konuşuyorsa dinlemek, uzman uyarıyorsa kulak vermek gerekir.

Velhasıl.

İş işten geçtikten sonra “Filanca kişi demişti” Cümlelerini manşetlere taşımanın kimseye bir faydası olmaz.

‘POŞET’ DEYİP GEÇİLMİYOR!

2019’da çevre hassasiyeti gerekçe gösterilerek hayata geçirilen ücretli poşet uygulaması 25 kuruştu.

Temizliğe ve çevreye dair duyarlılık öne çıkarıldığı için, uygulamanın ilk günlerinde kimse itiraz etmedi.

Zamanla da bu yeni düzene itiyat edildi.

Bugün poşet 1 TL.

25 kuruşla başlayan serencam, önce 50 kuruşa çıkarıldı.

2026 başında yapılan yüzde 100’lük zamla da bugünkü merhaleye ulaştı.

Poşetin gramajı aynı, rengi aynı…

Değişen yalnızca fiyatı…

O bilindik, malum zincir marketler…

Logolu poşetlerini veriyor, bedelini de kasada tahsil ediyor.

Hal böyle olunca, markete küçük bir alışveriş için giren de poşet talep ettiğinde aynı ücreti ödüyor.

Yani uygulama açık, net ve izahtan vareste.

★

Bizim dikkat çekmek istediğimiz hususa gelince…

Memlekette poşete dahi yüzde 100’lük zam yapılabiliyorken, emekliye, memura ve asgari ücretliye aynı oranın reva görülmemesi.

Neticede Türkiye’de hayat pahalılaşıyor.

Fiyatlar süratle artıyor.

Lakin buna mukabil emeklinin, memurun, asgari ücretlinin geliri aynı hızda yükselmiyor.

Özetle.

Poşet bile enflasyondan nasibini alırken, vatandaşın geliri hep geriden geliyor.

Bundan mütevellit meramımız, poşet fiyatının yükselmesini vurgulamaktan ziyade dengenin gözetilmediğinedir.

★

Zam kaçınılmazsa herkes için aynı terazide yapılmalı.

Zira madem yükümüz artıyor, o halde omuzlar da kuvvetlendirilmeli…

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Bilhassa belirtmekte fayda var ki, bayrağımıza karşı yapılan bu hadsizlik öyle “Münferit bir olay” Denilerek geçiştirilemez.

Çünkü mesele basit bir taşkınlık değil, doğrudan devlet ve milletimizin ortak değerlerine yönelmiş açık bir provokasyondur.

O yüzden bu tür girişimlerde sessizlik ya da gecikme, benzer densizliklere davetiye çıkarır.

Başta bu densizlik olmak üzere, bugün ciddiyetle ele alınmayan her olay, yarın daha pervasız kalkışmaların önünü açar.

Bu nedenle gereği ivedilikle yapılıp kamuoyu açık ve net biçimde bilgilendirilmeli.

Ve atılacak adım, bundan sonra aynı hainliği yapmayı düşünenlere ibretlik bir örnek olmalı.

Zaten devlet olmanın gereği tam da budur.

Sözün özü, geçmişte bu milletin bayrağına göz dikenlerin başına ne geldiyse, bugün hainliğe yeltenenlere de aynı gerçek hatırlatılmalı.

Bu vatan topraklarında şanlı Türk Bayrağımız gönderden indirilemez.

İndirmeye kalkışanlar da, karşılarında devletin sarsılmaz iradesini mutlaka bulacaktır.

BAŞKAN MUSTAFA BIYIK’IN HASSASİYETİ…

Nusaybin’de şanlı bayrağımıza yönelik gerçekleştirilen alçak saldırının ardından sosyal medya hesabından yaptığı videolu paylaşımla kamuoyuna seslenen Yomra Belediye Başkanı Mustafa Bıyık, sergilediği net ve kararlı duruşla bir kez daha takdir topladı.

“Tüm vatandaşlarımızı evlerine ve iş yerlerine Türk bayrağı asmaya davet ediyorum” çağrısı sıradan bir kınamanın ötesinde, milletçe birlik, beraberlik ve ortak duruşun son derece güçlü bir ifadesi oldu.

Bayrak gibi milletimizin en kutsal değerlerinden biri söz konusu olduğunda suskunluğu tercih etmeyen bir yönetici profili ortaya koyan Mustafa Bıyık’ın, neden bölgenin en sevilen belediye başkanları arasında yer aldığı da süreçte bir kez daha net şekilde görülmüş oldu.

Ayrıca kendisinin adımı, siyasetin yalnızca sandıkta kazanılan bir başarı olmadığını, asıl meselenin, göreve gelindikten sonra ortaya konulan irade ile neye “Hayır”, neye “Evet” Denildiği olduğunu bir kez daha göstermiştir.

Bu manada Başkan Bıyık, milli birliğimize gölge düşürmeye yönelik her türlü girişimin karşısında durmaya, ortak değerlerimizi zedeleyen her çabaya karşı açık ve net bir tavır koymaya gayret eden bir anlayışı en güçlü şekilde temsil etmekte.

İfade etmeliyiz ki bu tür duruşlar, halkla kurulan samimi bağ ve kriz anlarında gösterilen sorumluluk bilinciyle birleştiğinde, toplum nezdinde son derece güçlü bir güven duygusu oluşturmakta.

Nitekim yapılan kamuoyu araştırmalarında Mustafa Bıyık adının Trabzon’un en sevilen belediye başkanı olarak gösterilmesi, herhalde bu güven ve karşılığının en somut göstergelerinden biri olsa gerek.

Hülasa.

Bu gibi hassas meselelerde siyasi parti ayrımı gözetilmeksizin, tüm yerel yönetimlerin ortak değerler etrafında birleşmesi, millet iradesine ve milli birliğe verilebilecek en güçlü mesaj olacaktır.

MHP’DE OLMASI GEREKEN OLDU

Burdur’da, Gölhisar İl Genel Meclisi Üyesi Abdullah Aksoy’un içki masasında bulunduğu bir ortamda sala okuduğu anlara ilişkin görüntülerin sosyal medyaya yansıması kamuoyunda büyük tepkiye neden olmuştu.

Toplumun dini hassasiyetlerini derinden yaralayan bu görüntülerin ardından Milliyetçi Hareket Partisi’nin nasıl bir yol izleyeceğini açıkçası çok merak ediyordum.

Gecikir mi, geçiştirir mi, “Bir bakalım” mı der diye…

Olması gereken oldu.

Milliyetçi Hareket Partisi, tartışmaya kapalı net bir tavır aldı ve Burdur Gölhisar İl Genel Meclisi Üyesi Abdullah Aksoy’un partiyle ilişiğini kesti.

Kararı kamuoyuna duyuran MHP Genel Başkan Yardımcısı Sadir Durmaz; “Dini değerlerimizle bağdaşmayan tutum ve davranışı nedeniyle Abdullah Aksoy’un partimizle ilişiği kesilmiş olup, İl Genel Meclisi üyeleri listemizden düşürülmüştür.” Diyerek meseleyi uzatmadan noktayı koydu.

★

MHP’nin gösterdiği bu refleks önemli…

Zira genel merkez, bugün siyasette sıkça rastladığımız “Bizden olsun, ne yaparsa yapsın” Anlayışının aksine, ilkeli bir duruş sergilendi.

Rozet, yanlışı örtmedi.

Unvan, hatayı masumlaştırmadı.

★

Hasılı…

Şahsen ben, bir Türk milliyetçisi olarak, Milliyetçi Hareket Partisi’nin bu net ve gecikmesiz tavrından memnuniyet duydum.

Dolayısıyla benim nezdimde bu karar, sadece bir ihraç kararı değildir.

Aynı zamanda “Siyasetin bir çizgisi olmalı” hatırlatmasıdır.

Zaten toplumun sinir uçlarıyla oynayan görüntüler karşısında MHP’nin susması, güttüğü ideolojiye de yakışmazdı.

Hasılı.

Bu tavır, siyasete örnek olmalı ve bu tipler partilerden ayıklanıp siyaset kurumu ivedilikle temizlenmeli.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Kanuni Bulvarı, Beşirli Tünelleri, sahil düzenlemeleri, Akyazı’da yükselen Şehir Hastanesi ve spor yatırımlarıyla kentimizin çehresi güzelleşerek değişti.

Allah sayılarını artırsın diyerek, emeği geçenlerin hakkını teslim edelim.

Lakin bu şehrin ucu bucağı görünmeyen trafik sorunu artık hazmedilir gibi değil.

Yoğunluğu geçtik, yollarda durma noktasındaki sirkülasyon, işine gücüne, hastaneye, postaneye, okula, pazara yetişmeye çalışan herkesin canına tak etmiş durumda.

Trabzon’un nüfusu 800 binin üzerinde.

Trafiğe kayıtlı araç sayısı ise 300 bine yaklaşmış vaziyette.

Ahvalimiz bu iken, yollarımız aynı, alternatifler sınırlı ve araç sayısı gün be gün artıyor.

Dolayısıyla Akyazı, Beşirli, Meydan, Değirmendere, Yomra ve Kaşüstü güzergâhları en ufak bir kaza ya da bakım-onarım çalışmasında kilitleniyor.

Keza hem şehir içi trafiğe hem de şehirlerarası ulaşıma hizmet eden Karadeniz Sahil Yolu’nun bu yükü artık kaldıramadığı herkesin malumu.

★

Demek istediğim şu ki, Karadeniz Sahil Yolu bugün Trabzon için bir rahatlatıcı hattan ziyade, şehir içi trafiğin dar boğazı haline gelmiş durumda.

Ve işin kötüsü, bu hat üzerinde yükü gerçekten hafifletecek ciddi ve kalıcı bir çalışma da görünmüyor.

Ezcümle...

Sahil yolu merkezli bu trafik yükü hafifletilmeden, şehir içi ulaşım alternatifleri gerçek anlamda devreye alınmadan bu çile sona ermeyecektir, bizden söylemesi…

DENETİM VAR AMA YETERSİZ

Geçtiğimiz haftalarda bu köşede “Hamsi var ama sofraya gelmiyor” demiş, balıkçının mazotla, vatandaşın ise fiyatla imtihanını dile getirmiştik.

Önceki gün önüme bir haber düştü.

Trabzon İl Tarım ve Orman Müdürlüğü, 2025 yılı boyunca 2 bin 254 denetim gerçekleştirmiş.

Mevzuata aykırı faaliyette bulunan 43 kişiye toplam 3 milyon 209 bin 276 TL idari para cezası uygulanmış.

Yetmemiş, 1.491 kilo su ürününe el konulmuş, 3 bin 650 metre balık ağı ile algarna donanımları ve dalış ekipmanları da toplanmış.

Kısacası, denizden gelen nimetin masa başında oyuna çevrilmesine karşı sahada somut bir irade ortaya konmuş.

Bu noktada Trabzon İl Tarım ve Orman Müdürlüğü’nün denetimlerini ve sahadaki kararlılığını takdirle karşılıyoruz.

★

Peki, biz ne demiştik?

Hamsinin irisi ihracata gidiyor, küçüğü ise depolarda bekletilip “Azaldı” Algısı oluşturuluyor.

Ve neticede, tezgâhta kalan balık ya pahalı oluyor ya da ceza yazdıracak kadar küçük…

★

Daha önce de ifade ettiğimiz gibi, ihracata elbette karşı değiliz.

Ülkemiz kazansın, balıkçımız kazansın, devletimiz kazansın.

Lakin bunlar olurken istiyoruz ki, Allah’ın denizinden çıkan balığın bereketinden bir pay da, memleket insanımızın sofrasına düşsün.

İşte denetimin kıymeti tam da burada başlıyor.

Trabzon’un balık sektöründe;

- Balığı kim, ne kadar tuttu?

- Tutulan balık nereye verildi?

- Hangi depoda, ne kadar istiflendi?

★

İşte bu sorular denetimlerin merkezine konulmadıkça, gökten balık yağsa fiyat düşmez!

Velhasıl.

Tarım ve Orman Müdürlüğü’nün ortaya koyduğu denetim iradesi elbette önemli ve takdire şayandır.

Ancak açıkça ifade etmek gerekir ki, balığı tutan kadar stoklayıp piyasaya sonradan pahalı sunan, fiyatı masa başında belirleyenlerle ilgili aynı kararlılığı 2025 yılı boyunca görmemiz gerekirdi.

İşte bu noktada Ticaret Bakanlığı’nın duyarsız kaldığını gördük.

Bundan mütevellit vatandaşımız, sırf depo ve piyasa denetimi yapılmadığı için haddinden yüksek rakamlarla sofrasına balık koydu.

★

Ya kısmet bi’ dahaki sezona…

Umarız, Trabzon İl Tarım ve Orman Müdürlüğü’nün sahadaki gayreti desteklenir ve piyasa ile depo denetimleri, ilgili kurumların aynı ciddiyetiyle ele alınır.

Aksi halde bereket yine denizde, yük yine vatandaşın sırtına kalır.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

İŞTE O SÖZLER:

"Fatih Hocamızla zaten temas halindeyiz, bu konuları konuşuyoruz. Şu ana kadar 4 oyuncu için de resmi tekliflerimizi yaptık. Pazarlıklar devam ediyor. Bir veya iki oyuncu, belki ayrılanlar olabilirse üç oyuncuyu da kadromuza katmayı planlıyoruz."

"Sayın Fatih Tekke ile beraber yönetimimizin belirlediği bir yol haritamız var, biz o yol haritası dahilinde hareket ediyoruz."

"Fatih Tekke ile aramızda çok iyi bir iletişim var."

"Daha kariyerli veya daha ileriye gidebilecek oyuncu tespitleri de var ama sonuçta Trabzonspor'un bir oyuncuya 15-20 milyon veya rakiplerimizin verdiği gibi 30 milyon, 100 milyon gibi rakamlar verme durumu yok. Bu işin gerçeği. Kendi bütçemiz dahilinde alabileceğimizin en iyisini alarak bu yola devam etmek istiyoruz."

"TRABZONSPOR'A GELMEK İSTEMEDİ"

"Oğuz Aydın transferi için Fenerbahçe yönetiminden izin aldıktan sonra oyuncuyla görüştük. Sonuçta kontratlı bir oyuncu. Oğuz Aydın, Trabzonspor'a gelmek istemedi. Gündem kapandı."

BOGA HAKKINDA

"Boga konusu defalarca anlattık. Nasıl anlatmak lazım, onu da bilmiyorum. Boga, Trabzon'da Türkiye futbolu oynamak istemiyor. Fransa ve İspanya'da oynamak istiyor."

"AHMED KUTUCU'YU KİRALAMAK İSTİYORUZ"

"Ahmed Kutucu hocamızın beğendiği oyunculardan bir tanesiydi. Galatasaray'dan izin alarak oyuncuyla görüştük. Biz kiralamak istiyoruz, onların zorunlu satın alma gibi talebi var. Biz o düşüncede değiliz. Yeni bir gelişme yok."

TRABZONSPORLU FUTBOLCULARA TEKLİF VAR MI?

"Batagov, Augusto, Oulai ve Pina için teklif var. Ama vermeyi düşünmüyoruz. Çok farklı rakamlar gelirse, konuşabiliriz."

“Ey Oğul!..

Beysin, bundan sonra öfke bize, uysallık sana.

Suçlamak bize, katlanmak sana.

Hata bize, hoşgörü sana.

Geçimsizlik bize, adalet sana.”

★

Bu sözler bir masal anlatısı değil, yönetenlere bırakılmış açık bir kılavuzdur.

Zira iktidar denilen güç insanı büyütmez, yalnızca ne olduğunu, neyin karşısında nasıl durduğunu ortaya çıkarır.

★

Nasihat burada tamamlanmaz.

Yani söz derinleşir, sorumluluk ağırlaşır.

Tam da bu noktada aşina olduğumuz “İnsanı yaşat ki devlet yaşasın” cümlesi, bugün hâlâ en zor uygulanan ölçüdür.

★

Nitekim bugün eleştirilere tahammül az…

Cümleler bitmeden niyetler okunuyor…

Ve daha vahimi, hiçbir hatanın bir sahibi yok.

★

Halbuki Edebali, yöneticiyi halkın arkasına değil, önüne koyar.

Yetki arttıkça sabrın, merhametin ve adaletin de artmasını ister.

Bakıyoruz bugün, makamlar yükseldikçe mesafeler açılıyor, yetkiler çoğaldıkça diller sertleşiyor.

İlke olmaktan çıkan adalet ise, artık duruma göre hatırlanan bir kavrama dönüşüyor.

★

Meramımız geçmişi süslemek ya da bugünü yermek değil; ecdadımızın ölçüsünü bugünlere taşıyacak bir vicdan muhasebesi yapmaktır.

Umarız bu ölçü hatırdan çıkarılmadan, dün doğru okunur, bugün de daha adil ve sağlıklı biçimde inşa edilir.

HESAP KİTAP DEĞİL, BİR DURUŞ MESELESİ

İçi boş, cafcaflı tabelalardan ziyade, bu şehirde duruşuyla anılan esnaflardan biridir Halil İbrahim Demirtaş.

Kazancı önemser, lakin insanı önceleyen çizgisinden asla sapmaz.

Bundan mütevellit, giyimden gıdaya, turizmden ticarete kadar faaliyet gösterdiği her alanda müşterisiyle yalnızca bir alışveriş ilişkisi kurmaz, gönül bağı kurar.

Çalışanını yük değil, emek ortağı olarak görür.

Hele ki ekonomik buhranı en sert şekilde hissettiğimiz bu dönemde, hesabını kendinden yana değil, müşterisinden ve çalışanından yana yapar.

Hal böyleyken gelelim Demirtaş’ın başına gelene…

Demirtaş, İstanbul’da faaliyet gösteren ve kamuoyunda “Yüksek hesap fişi” Tartışmalarıyla gündeme gelen bir işletmenin özür paylaşımına, tamamen esnaflık refleksiyle, destek içerikli bir yorumda bulundu.

Bunu yaparken ne yapılan yanlışı savundu.

Ne hatalı tutumu onayladı…

Ne de toplumsal hassasiyetlerle kavga eden tek bir cümle kurdu.

Buna rağmen sosyal medyanın o bilindik hoyratlığı devreye girdi.

Yorumu bağlamından koparıldı.

Amacına farklı niyet yüklendi.

Dahası, sanki yanlışa ortakmış gibi gösterilmeye çalışıldı.

Hatta milli ve manevi değerlere karşıymış gibi bir algı oluşturuldu.

Buna rağmen Halil İbrahim Demirtaş, çıktı; Sorumluluk bilinciyle kendisini yanlış anlayan ve kalbi kırılan herkesten içtenlikle özür diledi.

Şunun altını özellikle çizmek gerekiyor değerli okurlar.

Bir insanın yıllara yayılan duruşu, tek bir sosyal medya yorumu ile silinemez.

Halil İbrahim Demirtaş, manasından uzaklaştırılmaya çalışılan paylaşımlarla değil, yıllardır sergilediği esnaf ahlakı, insani duruşu ve gönül bağı kuran ticaret anlayışıyla anılmaya devam edecektir.

Ezcümle;

Halil İbrahim Demirtaş’ın kebaplarını yedirir ama hakkını kimseye yedirmeyiz!

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Sanki görevli değil de, görevlendirilmiş birer heykeller!

Oturdukları koltukta hiç kıpırdamazken, etraflarındakiler de adeta sabır taşılar.

★

Kurum dediğin iş üretir.

Lakin vatandaşın işinin görülmediği bahse konu bu yerlerde palazlanan tek şey sadece yöneticilerin egosu...

Dosya geldi mi “Bu nedir?” diye soranla, yıllar önce emekli olmuş bir daktilo arasında hiç fark kalmamış.

Hız yok, teknoloji yok, iletişim hiç yok.

Ben kamuda yıllarımı verdim.

Nice koltukların içindekini yuttuğunu, nice bürokratın kendi alanına bile hakim olamadığını çok kez gördüm.

Süreçte birçoğu siyasete yaslandı, siyaset de onlara.

★

Konu buralara uzanmışken…

Unutuyorlar…

Siyaset dediğin bugün yanındadır ama yarın düzen değiştiğinde altında kalırsın.

Yani gün gelir…

İktidar partisini destekliyor olman hiçbir şey ifade etmez

Zira mesele aslında sizin partizanlığınız değil, aksine üst yönetimlerin adamcılığıdır.

Demek istediğim bugün “senci” olan, yarın “oncu” olabilir.

Halbuki…

Siyasetin işi memleketi yönetmektir.

Eli kurumlara liyakatsiz atama ve gereksiz görevlendirmelerle değdi mi, düzende kalıcı hasarlar kaçınılmaz olur.

Demem o ki;

Bürokrat bilgisiyle, ahlakıyla, emeğiyle görev yapmalı.

Masa başında değil, bizatihi sahada olmalı.

Sorunu konuşmakla yetinmemeli, çözüm üretmeli.

★

Hasılı.

Türkiye Cumhuriyeti’nde devlet düzenine gölge etmesin hiç kimse…

Başka ihsan istemez!

O ZAMAN ADAM OLURUZ!

Ne zaman adam oluruz tek tek söyleyelim:

- Devlet varlığını yağmalanacak bir pay değil, emanet edilmiş ortak bir değer olarak gördüğümüzde ADAM OLURUZ.

- Kanunları, inancı, töreyi ve hukuku kendi çıkarımıza göre eğip bükmekten vazgeçip, adaleti kim olursa olsun hakkıyla uyguladığımızda ADAM OLURUZ.

- Kullara bağlılık yerine ilkelere sadakat göstermeyi öğrendiğimizde, makamları ganimet değil, mesuliyet kapısı bildiğimizde ADAM OLURUZ.

- Cebimize bir şey girmediği halde, bir menfaat beklemeden de hakkı ve hakikati savunabildiğimizde ADAM OLURUZ..

- Kendimize reva görmediğimiz haksızlığı, başkasına da reva görmediğimizde ADAM OLURUZ.

- “Bana dokunmayan yılan…” Mantığını bırakıp, “Bu memleket benim de sorumluluğum” diyebildiğimizde ADAM OLURUZ.

- Gücün yanında hizalanmak yerine, zorda olanın yanında durmayı seçtiğimizde ADAM OLURUZ.

- Bir yanlışı, yapanın kimliğine göre değil, yanlış olduğu için reddedebildiğimizde ADAM OLURUZ.

- Riyayı siyaset, dalkavukluğu idarecilik sanmaktan vazgeçip, dürüstlüğü yeniden kıymetli kıldığımızda ADAM OLURUZ.

- Dilde “Biz” deyip işte “ben” demediğimizde, birlikte kazanıp birlikte omuz verdiğimizde ADAM OLURUZ.

- Emaneti ehline vermeyi, makamı bir lütuf değil hizmet sorumluluğu bilmeyi başardığımızda ADAM OLURUZ.

- Sözümüzün eri olup, işimizin başında durup, vicdanın terazisinden şaşmadığımızda ADAM OLURUZ.

- Birinin düşüşünü fırsat saymak yerine, kalkmasına omuz verdiğimizde ADAM OLURUZ.

★

Ve nihayetinde, menfaatin peşinde değil, ahlakın, vicdanın ve merhametin izinde yürümeyi tercih ettiğimiz gün tam manasıyla gerçekten ADAM OLURUZ.

Selametle…

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Zira bu zararlı, sadece fındığa değil, domatesten fasulyeye, kividen mısır tarlasına kadar yöremizin bütün ürünlerine ciddi manada zararlar verdi.

Bizler de üreticinin hem geliri hem de emeğini doğrudan hedef alan bu zararlıya karşı verilen mücadeleyi yakından takip etmeye gayret ederek, elini taşın altına koyan ilgili kişi ve kurumlara zaman zaman bu naçizane köşemizde yer verdik.

Bahse konu bu isimlerin en yetkili ve etkilisi hiç kuşkusuz Trabzon İl Tarım ve Orman Müdürü İsa Kaplan’dır.

Müdür Kaplan’ın kahverengi kokarca istilası karşısında özellikle yaz boyunca yürüttüğü çalışmalar, sadece masa başı talimatlarla sınırlı kalmadı.

Kendisi köy köy, arazi arazi gezerek hem üreticiyi bilgilendirdi hem de yapılması gerekenleri bizzat sahada anlattı.

★

Gelinen noktada son dönemlerde kahverengi kokarca zararlısının gözle görünür şekilde azaldığı bir gerçek.

Ancak, Trabzon İl Tarım ve Orman Müdürü İsa Kaplan’ın bu noktada yine kritik bir açıklaması var.

Kendisi, “Kokarca kaybolmadı, sadece saklandı.” Diyerek tecrübelerini şöyle aktarıyor:

“Havanın soğumasıyla birlikte kahverengi kokarca, kullanılmayan binaların içlerinde, depo ve çatı aralarında, kuytu ve sıcak kalan bölgelerde kışlamaya çekilmiş durumda.
Yani bugün bu zararlının sahada daha az görünmesi, tehlikenin geçtiği anlamına gelmiyor.

Eğer gerekli tedbirleri bugünden almazsak, gelecek yaz yeni bir patlamayla karşı karşıya kalabiliriz.”

Ayrıca Kaplan’ın verdiği bilgilere göre, Trabzon’da 400 metre rakıma kadar olan bölgelerde Eylül - Ekim - Kasım aylarında Büyükşehir Belediyesi’nin desteğiyle tam 40 bin konut ve arazide ilaçlama yapılmış.

Bu rakam hem istilanın boyutunu hem de devletin kararlılığını açıkça gösteriyor.

Dolayısıyla bahsi geçen kurumun şimdiki hedefi, gelecek yaz yaşanabilecek bir felaketi bugünden önlemek.

Bu çerçevede Müdür Kaplan vatandaşlara şu hayati uyarıları yapıyor:

BİR - Kullanılmayan binalar, çatı araları, depo ve kuytu noktalar düzenli olarak kontrol edilmeli.

İKİ - Görülen böcekler elektrikli süpürge ve benzeri yöntemlerle toplanıp imha edilmeli.

ÜÇ - İlaçlama yapmak isteyen üreticiler için il ve ilçe tarım müdürlüklerinde ücretsiz ilaç hazır durumda.

★

Bu sürecin yalnızca devlet tarafından değil, üreticiyle birlikte yürütülmesi gerektiğini özellikle vurgulayan Kaplan, ortak mücadele verilmediği sürece bu belanın tamamen yok edilemeyeceğinin altını çiziyor.

Hülasa…

Bugün alınacak her tedbirin, gelecek yazın ürününü, üreticinin alın teri ve emeğini koruyacak olduğu kesin.

Dolayısıyla İl Tarım ve Orman Müdürü İsa Kaplan’ın hem çabaları desteklenmeli hem de tecrübeyle harmanlanmış açıklamaları dinlenmeli.

İŞİN EHLİNİ ARARKEN…

Memlekette tuhaf bir huy peydah oldu:

Herkes her işi biliyor, ama hiçbir işin ehli ortalarda yok!

Arabanız bozuluyor, komşu çıkıp, “Benim yeğen var, televizyondan anlar, motordan da anlar.” Diyor.

Diyelim, gözünüzde çapak var, bir diğeri, “Bizim damat askerde revirciydi, halleder,” Cümlesiyle öneride bulunuyor.

Artık kimse “Ben anlamam bu işten” Demiyor.

“Bilmem” demek ayıp çünkü…

★

Peki gündelik hayatta bu kadar komik gelen bu tablo, devlet işine gelince neden trajediye dönüşüyor?

Hadi arabayı yanlış ustaya tevdi ettin, masraf olur.

Hadi gözünü yanlış doktora gösterdin, bir süre şaşırırsın.

Ama devlet kademelerinde iş ehline verilmediğinde, bir millet şaşıyor, bir ekonomi tekliyor, bir adalet aksıyor.

★

Etrafınıza bakın…

Liyakatin adı bile artık ağızlara alınmaz oldu.

Halbuki ki liyakat demek, yalnızca diploma, tecrübe değildir.

Bir iş yaparken, “Milletin hakkı üzerimde” Diyebilmektir.

Hani şu artık vitrinlerde bile bulunmayan…

Hani eski mahalle bakkalının ahlaki tartısı vardır ya…

İşte liyakat dediğin, odur.

★

Tablo karamsar ama yine de umutsuz değilim.

Zira her çürümüşlüğün içinde, haddini, yerini, hukukunu, insanlığını, devletini bilen bir düzeltici maya mutlaka vardır.

İşte biz o maya tam anlamıyla ortaya çıkana kadar çürükleri bir orda bir burada yazmaya devam edeceğiz.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Aile içindeki çözülmeler, sokaklarda artan hoyratlık, sosyal medyanın sınırsız ve denetimsiz dili derken, okullarımız da bu savrulmadan nasibini aldı.

Nitekim Ankara Çankaya’daki Kocatepe Mimar Kemal Anadolu Lisesi’nde geçtiğimiz günlerde yaşananlar, eğitim sistemimizin geldiği noktayı tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.

Öğrencilerin ders sırasında öğretmenleriyle alay ettiği, dersi bilinçli şekilde sabote ettiği ve üstüne bir de bu anları utanmadan sosyal medyada paylaştığı görüntüler, toplum vicdanında infiale yol açtı.

Belirtmekte fayda var ki, ortaya çıkan bu tablo öylesine basit bir disiplin vakası değil, değerlerimizle birlikte eğitim düzeninin çöküşünün belgesidir.

★

Eskiden anne babalar çocuklarını öğretmenlere teslim ederlerken, “Yeter ki evladım adam olsun” anlayışı hakimdi.

Çünkü amaç, evlatların hem aileleri hem de vatana - millete faydalı birer birey olmalarıydı.

Geldiğimiz noktada bugün o hedeften eser kalmadı.

Sorunlu bir düzen, “hak” kavramını öyle çarpık bir noktaya taşıdı ki, artık ne öğrencilerle baş edilebiliyor ne de öğretmenler korunabiliyor.

İrfan, edep, adet, gelenek, toplumsal normlar…

Hiçbirinin sahada karşılığı kalmadı.

Öğrenci davranışlarında sınırlar ortadan kalkmış.

Veliler, öğretmenler üzerinde aşırı baskı kuruyor.

Ve daha önemlisi, sistem bütün bu olan biteni uzaktan izlemekle yetinmekte.

Dolayısıyla geleceğin mimamı öğretmenler, sorunlu öğrencilere ne hak ettikleri tepkiyi verebilmekte ne de caydırıcı bir yaptırım uygulayabilmekteler

Yetkileri törpülenmiş, itibarı zedelenmiş, sınıf içi otoritesi yok edilmiş bir öğretmen profile karşımızda öylece duruyor.

Tüm bu olan bitenlerden mütevellit, bugünün öğretmeni öğreten değil idare eden, eğiten değil sabreden bir konumda görev yapmaya çalışıyor.

Elbette ki okul yönetimleri zaman zaman disiplin süreçleri başlatıp gerekli müdahalelerde bulunmakta.

Lakin mesele, birkaç öğrenciyi cezalandırmakla çözülecek kadar basit değil.

Zira karşımızdaki sorun bireysel değil, yapısaldır.

Ezcümle.

Eğitim sistemi bugün yalnızca bilgi vermekte zorlanmıyor, insan yetiştirme iddiasını da büyük ölçüde kaybetmiş durumda.

Haliyle, saygı öğretemeyen, sınır çizemeyen, sorumluluk bilinci kazandıramayan bir yapıdan sağlıklı bir geleceğin çıkmayacağı aşikâr.

Eğitim sisteminin dikiş tutmadığı zaten aşikar.

En azından anne babalar artık bu acı gerçek karşısında şapkalarını önüne alıp nerede hata yapıyoruz diye düşünmeli.

HAMSİ VAR, HAMSİ!

Karadeniz bu yıl cömert.

Trabzon açıklarında hamsi yaklaşık 3,5 aydır kesintisiz çıkıyor.

Ve balıkçılar bu durumu, “35 yıldır böyle bolluk görmedik.” Diye ifade ediyor.

Fakat tezgâhlarda hamsinin fiyatı hala 100 TL.

Hatta etiketler yer yer 150 bandına tırmanıyor.

İşte burada bir çelişki var.

Madem deniz dolu, o halde etiketler neden kabarık?

★

Hep yokluklarla anılan “eskiden” hamsi nimetti.

Hatta rahmetli dedem kasa kasa alır, toprağı güçlendirsin diyerek tarlaya dökerdi.

Bugün memlekette bir kilo hamsinin hesabı yapılıyor.

Demek ki sorun ne zamanda, ne de denizde.

Balıkçı mazottan şikâyetçi!

Vatandaş fiyattan...

Aradaki düzen kimsenin umurunda değil.

Elbette ki komisyoncusu, halcisi, aracısı vardır ama bunların da bir denetleyicisi olmaz mı?

İşte eksiklik burada…

★

Unutmadan, bir de işin arka yüzü konuşuluyor.

Balık ihracatçısı bir firmada çalışan arkadaşım anlatıyor.

“Hamsinin irisi, yani sofralık olanı yurt dışına gidiyor” Diyor.

Peki geriye ne kalıyor?

Tezgahlarda satıcıya ceza yazdırtacak kadar küçüğü!

Anlatmaya çalıştığımız şey şu efendiler;

Bir yandan depolarda bekletilen küçücük balıkla piyasada azaldı algısı oluşturulurken, diğer taraftan hamsinin iyisi yurt dışına postalanıyor.

İhracat tabi ki olsun.

Ülke tabi ki kazansın.

Lakin bu denizin bolca denilen balığı, önce bu memleketlinin sofrasına girmeli.

Deniz bolca verirken fiyatlara depodan ayar geliyorsa, bunun adı bereket değil, oyundur.

Dolayısıyla sektöre hakim olanlardan kimin, ne kadar balık tutuğu da denetlenmeli, hangi depoda ne kadar balık istiflendiği de!

Peki, ne için?

Zaten sofralardan kırmızı et gitti.

Aynı durum Allah’ın denizinde yaşanmasın diye!

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Başlıkta geçen cümle yıllardır, öylece askıda duruyor!

★

Baştan belirtelim…

Meramımız hiç kimseyi hedef tahtasına koymak veya yargılamak değil, aksine kırsalda yaşayan vatandaşın sesi olup sorumluları uyarmaktır.

★

Yaşım kırkı geçti.

Bu yaşıma kadar köyümle bağımı hiç koparmadım.

Bundan mütevellit, sırf doğduğum topraklara olan bağlılığım gereği aktif mesleğimi sürdürdüğüm işyerime gidebilmek için her gün yaklaşık 100 kilometre yol kat ediyorum.

Yani ikametim, hamuruyla harmanladığım köyümde.

Dolayısıyla, kırsalda yaşanan sorunların hem yakından şahidi hem de mağduru olarak bu satırları kaleme alıyorum.

Zaten gelinen süreçte de gördük ki köylünün derdinden ancak köylü anlamakta.

Hasılı.

Bayramdan bayrama, düğünden düğüne, hasattan hasada, cenazeden cenazeye gelip cafcaflı cümleler kurmakla, seçimden seçime kahvehaneleri dolaşmakla sorunlar çözüm bulmuyor.

★

Akçaabat ilçesi, Derecik-Uğurlu Mahallesi’nde durum ortada…

Toplu taşıma neredeyse yok hükmünde.

İnsanlar şehre ulaşabilmek için ya kendi imkânlarını kullanıyor ya da şoför esnafına mahkûm.

Ortada sessiz bir çığlık var.

Şoförüyle yolcusu akraba, eş dost, komşu olunca herkes sesini kısmış durumda.

Perde arkasında bize gelip dert yanan çok…

Diyorlar ki: “Belediye otobüsü talep etsek şoför esnafına ayıp olacak, istemesek ceplerimiz tükendi.”

Mahalleli böyle bir ikilemde…

★

Vatandaş eğitim-öğretim konusunda da mağdur.

Depreme dayanıksız olduğu söylenerek yıkılan okulun yerinde yapılan prefabrik tek katlı ilkokulun neredeyse tüm ihtiyaçlarını mahalleli karşılıyor.

Üstüne, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü kalorifer işçisi ver(e)memiş!

Zaten kalorifer sistemini de kendi imkânlarıyla yaptıran köylü, çocukları üşümesin diye bu kez de aralarında para toplayıp mahalleden birini görevlendirmişler.

Diğer yandan, küçücük çocuklar, Milli Eğitim’in tasarruf tedbirleri kapsamında kaldırılan “iki kilometre mesafe kuralı” nedeniyle servissiz şekilde okula yürüyerek gitmek zorunda kalıyor.

Yani minikler, “Burası kırsal, köy. Yağmuru çamuru, yaban hayvanı var!” Diye düşünülmeden kaderlerine terk edilmiş.

Her haneden bir kişinin mutlaka bulunduğu mahallenin en büyük kabristanlığının bakımı da yine mahallelinin omzunda.

Hadi yaplması gereken profesyonel peyzajı/düzenlemeyi geçtik.

Yakınlarına dua etmek veya Kur’an okumak isteyen yaşlılar ile ziyaretçilerin en temel ihtiyacı olan bir kaç tene bank bile ilgili kurumlardan talep edilmesine rağmen kabristanlığa konulmamış.

(İnşallah mahalle için tahsis edilen, yeni 2 dönümlük mezarlık alanında bu tür aksaklıklar yaşanmaz.)

Gelelim ulaşıma…

Adı mahalle, kendi köy olan Uğurlu’nun yıllar önce asfaltlanan yolu tamamen bozulmuş durumda.

Her sene dökülmesi beklenen yaklaşık 5 kilometrelik yol için yapılan her talepte, yama için bir kamyon asfalt gönderiliyor.

Ayrıca, her ne kadar bazı istisnalar da olsa, yol çökmeden yapılan istinat duvarına rastlamak neredeyse mümkün değil.

Sıkıntılar bunlarla sınırlı değil.

Irmaklar bakımsızlıktan ağızlarına kadar taş-toprak dolmuş.

Hatta bazı yerlerde bırakın yağmur sularını, kanalizasyona bağlanması gereken atıklar tarım arazilerine yönelmiş.

Su demişken…

Derecik Vadisi’nde kendi kaynaklarından çıkan içme suları, lav edilen Derecik Belde Belediyesi döneminde Yıldızlı ve Söğütlü’ye yönlendirildiği için, toplamda yedi mahallede yaz boyunca rutin su kesintilerine gidilmiş.

Yaz aylarında haftanın üç günü ancak kullanıma sunulan şebeke suyu için vatandaş “Allah’tan kış geldi de, sularımız kesilmiyor!” yorumlarını yapmakta.

Anlayacağınız, su kaynağı olan 7 mahallede su sorunu var.

Sosyal etkinlikmiş, fuarıymış, pazarıymış…

Bunlara zaten girmiyoruz, ancak şehir merkezleri her şeyi hak ederken kırsalın hiç mi hakkı yok?

Lafla “Kırsal önemli!” demek kolay tabi.

Neticede sebze meyve şehrin göbeğinde yetişmiyor.

Süt, çeşmelerden akmıyor.

Lakin bakıyoruz, kırsalda yaşayan insan modern köle muamelesi görüyor.

Ezcümle ile bugün köyleri önemser gibi görünüp yarın vurdumduymaz davrananlara söyleyelim:

Vebaliniz gerçekten çok büyük!

Kırsal mahalleler her geçen gün biraz daha tükeniyor.

★

Sözümü yineliyorum.

Ben köylüyüm arkadaş!

Ve amacım kamu kurumlarımızı ve kişileri yermek değil.

Eksikleri görüp görmezden gelmek bize yakışmaz.

Hele ki yazmamak hiç olmaz.

Hasılı, daha geniş kapsamlı yazılarımız gelecek.

Serzenişlerimiz ne denli dikkate alınıp ne kadar değer görür, onu da zaman gösterecek.

AHİ EVREN’İN ŞEFKAT ELİ…

Hayat, acısıyla tatlısıyla sürprizlerle dolu…

Kıymetli ağabeyimin geçirdiği kalp rahatsızlığıyla birlikte, yaşadığımız telaş ve endişenin içinde soluğu Trabzon Ahi Evren Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde aldık.

Böyle zamanlarda, hastanelerin o soğuk koridorlarında insanın omzuna dokunan bir elin sıcaklığı kelimelere sığamayacak kadar büyük oluyor.

Bu süreçte, hastamızla yakından ilgilenen, tecrübesi ve samimiyetiyle gönüllerimize dokunan başta Prof. Dr. Turhan Turan ve Doç. Dr. İhsan Dursun olmak üzere;

Bizleri bir an olsun yalnız bırakmayan kurumun İdari ve Mali İşler Müdürü Erol Verep ile şifa yolunda emeği geçen tüm sağlık çalışanlarına ailemiz adına yürekten teşekkür ediyorum.

İyi ki Ahi Evren var, iyi ki bu şehre umut oluyorlar.

★★★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

Adı bizle saklı dertli bir vatandaş, meskenine uygulanan elektrik tarifesiyle ilgili yaşadığı süreci şöyle anlatıyor:

“Akçaabat İlçesinde dört katlı aile apartmanımız var. Ben üçüncü katta ikamet ediyorum. Son birkaç aydır adıma oluşturulan elektrik faturalarındaki artış dikkatimi çekti. Faturayı elime alarak diğer katlardaki kullanım miktarlarıyla karşılaştırdım. Baktım ki benden daha fazla kilovatsaat tüketenlerin faturası, nedense benimkinden daha düşük geliyor. Bu tutarsız durumu önce Enerji Bakanlığı’na yazdım. ‘Yetkili şirket Çoruh Aksa’dır’ denilerek şirkete yönlendirildim. Şirket bana birkaç aylık fatura örneği gönderip tarifemin buna göre değiştirildiğini belirten bir yazı gönderdi. Kanunu kaideyi biraz irdelediğimde gördüm ki belirtilen tarifeye esas alınması gereken şey birkaç aylık tüketim değil, yıllık toplam kilovatsaat miktarı. Yani değerlendirme yanlış yapılmış. Tekrar itiraz ettim ama sonuç yine değişmedi… Her seferinde beni yine şirketle muhatap ettiler. Şirketin haksızlık yaptığı bu kadar açıkken süreç aleyhime işleyen bir döngü haline geldi! Şimdi durumu tüketici mahkemesine taşımaya hazırlanıyorum. Bunu size sadece derdimi paylaşmak için yazmıyorum. Sırf kontrolsüzlükten dolayı oluşan bu boşlukta meydan şirketlere kalmasın. Vatandaş faturalarını incelesin, benim yaşadığım bu ‘kaş ile göz arasında’ yapılmış haksızlık başkalarının başına da gelmesin diye size yazıyorum. Paylaşırsanız millet adına büyük iyilik etmiş olursunuz.”

★

Evet değerli okurlar…

Aslında bu mektup yalnızca bir kişinin değil, son dönemlerde giderek yükselen bir kitlenin sesidir.

Zira Çoruh / Aksa bölgesinden gelen şikayetler öylesine arttı ki, internette şirketin adını yazınca karşınıza adeta bir ‘fatura mağdurları arşivi’ çıkıyor.

Yanlış tarifeler, hatalı tahakkuklar, çözülemeyen mükerrer itirazlar…

Yani liste kabarık…

Vatandaşların bir kısmı işi mahkemeye taşımış ve şirket, bu davaların bazılarında haksız bulunmuş.

Buna rağmen benzer sorunların hala devam ediyor olması hem üzücü hem de düşündürücü.

★

Gelinen noktada, bir meskende oturan vatandaşı doğru tarifeye geçirmek bu kadar zor olmamalı.

“Ben ticarethane değilim, sadece evimde oturuyorum.” Demek için insanların bakanlık, şirket, kurum arasında mekik dokuması gerekmiyor.

Hele ki dar gelirli bir vatandaş söz konusuysa, kesilen her kuruşun hesabı daha da önemlidir.

Ezcümle…

Elektrik bir lüks değil, aksine temel ihtiyaçtır.

Hata olur, eyvallah…

Lakin hatayı vatandaşa ödetmek artık kimsenin kaldırabileceği bir yük değil.

Kontrol noktasındaki yetkililer görevlerini layıkıyla yerine getirmeli.

★

Başıboş sayaçlar birilerinin tekelinde istediği gibi dönebilir ama bilin ki adalet, O ilahi kudretin mutlak kontrolündedir.

TRABZON’A ÇOK YAKIŞTI

Hafta sonu kitap fuarını ziyaret ettim.

Aralarında ablam, şair ve yazar Saadet Yılmaz’ın da bulunduğu sayısız yazarın stantları ziyaretçilerle dolup taştı.

Fuar alanındaki kalabalığı görünce kendi kendime, “Demek ki bu memleket hala güzel şeylere aç, hala okumaya, öğrenmeye, ilerlemeye meyyal” Dedim.

En çok neye sevindim biliyor musunuz?

Çocukların ve gençlerin kitap stantlarının arasında kayboluşuna…

Bir kitabı incelerken gözlerinin parladığını görmek, geleceğe dair söylenen tüm umutsuz cümleleri tek hamlede çöpe attırıyor insana.

Kitabın değer gördüğü bir memlekette kötülük kök salamaz.

Bilginin ışığına yürüyen bir gençlik varken, hiçbir karanlık bizi esir alamaz.

Başta Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Metin GENÇ olmak üzere, şehirde bu organizasyona öncülük eden tüm sponsor ve destekçilere sonsuz teşekkür ve tebrikler.

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

★

Tabiki biz hekim değiliz, yani teşhis koymak işimiz değil.

Lakin ortadaki tablo öyle net ki…

Yine de bu durumu, hiç üşenmeden gidip işin uzmanına sorduk.

Namusuna avantanın ölçüsüne göre ayar veren bu şahısların dışarı yansıttıkları psikolojiyi, psikiyatrist hocamız “Bu kişiler tam bir narsist!” Cümlesiyle özetledi.

“Teşhisi biraz açalım hocam…” Diye rica edince, sağ olsun kendisi enine boyuna anlattı;

“- Narsistin dünyası bellidir.

- Eleştiri işlemez, manipülasyon günlük rutinleridir.

- Hizmet edilmeyi hakları zanneder, insanları kendilerinden aşağı görürler.

- Başarılarını her daim şişirir, her kararlarına biat bekler, toplumun üstünde durduklarını sanırlar.

Dışarıdan bakıldığında belki özgüvenli görünebilirler ama inanın içleri pamuk ipliğine bağlıdır.”

Şimdi bu avantacı şahısların derdi neymiş sanırım anladınız.

★

Etrafı giderek kalabalıklaşan klinik vakalar hakikaten çok sıkıntılı tipler, lakin kimse endişelenmesin.

Trabzon kamuoyunun sağlığı için bizler bu hastaları hem yakın markaja hem de manevi rehabilitasyon programına aldık.

BEDAVANIN BEDELİ…

Bir girişimci, yeni kurduğu hayvanat bahçesini ziyaretçilere açar.

Giriş ücretini önce 2000 TL yapar lakin kimse rağbet etmez.

Fiyatı 1000 TL’ye düşürür, yine gelen yoktur.

Son çare, 5 TL’ye iner, durum yine değişmez.

Sonunda bunalır, pes eder.

Ve girişi bedava yapar.

İşte o an hayvanat bahçesi dolup taşar.

Bu kez öfkesi intikamla harmanlanır.

Kapıları sessizce kilitledikten sonra, kafesteki hayvanları serbest bırakır ve çıkış kapısına kocaman harflerle yazılı “Çıkış ücreti 5000 TL!” pankartını asar.

İçeri bedavadan dalan, ahval değişince de sağa sola kaçışanlar bakar ki işin ucunda aslana yem olmak var, kesede ne varsa döker ve canını kurtarır.

★

Hikâyenin özünü sanırım kavradınız değerli okurlar.

Adı ‘bedava’ dahi olsa her şeyin bir bedeli mutlaka vardır.

Bazen öncesinde gelir, bazen de sonrasında.

★

Bugün market raflarının yanı sıra birçok pazar tezgâhında anlattığımız bu hikâye misali durum böyle…

Dolayısıyla efendiler.

Karşınıza çıkan gıdalarda çok fazla ucuzluk peşinde koşmayın.

Özellikle belirtmekte fayda var ki, bugün memlekette satılan etsiz köfte, sütsüz peynir, arısız bal, mayasız yoğurt ile katkı bombardımanı altındaki sucukların bir bedeli mutlaka vardır!

Gerçi, işin rengini zaten son zamanlarda ayyuka çıkan gıda zehirlenmeleri manşetleriyle hep birlikte görüyoruz.

Nitekim ucuz ve kalitesiz gıdalar sadece ceplerimizi yakmakla kalmayıp, sağlığımızı da doğrudan tehdit ediyor.

Ezcümle.

Bedava peynirin yalnızca fare tuzağında olabileceğini aklımızdan çıkarmayalım!

★ ★ ★

Yazmak iyi gelir.

Bana;

“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.

İKI FUTBOLCU IÇIN AYRINTILI RAPOR SUNACAKLAR

Bordo mavili kulüp, yaz döneminde transfer listesinde bulunan Fransız hücum oyuncusu Wesley Said'i de yakından takip ediyor. Fransız basını, bordo-mavili ekibin Lens ile temasa geçtiğini ve 3 milyon euro'luk bir teklif yapmaya hazırlandığını iddia etti. Ayrıca Said'in, Fransız ekibinin sözleşme uzatma teklifini geri çevirdiği belirtildi. 30 yaşındaki yıldızın sözleşmesi Haziran 2026'da sona erecek. Değeri ise 3 milyon euro. Asıl mevkisi santrfor olan 1.71 boyundaki oyuncu ayrıca her iki kanatta ve 10 numara pozisyonlarında da görev yapabiliyor. Bu sezon Lens'te çoğunlukla 10 numara olarak forma giyen Said, Ligue 1'de 12 karşılaşmaya çıkarken, 5 gol ve 2 asistlik katkı sağladı. Eren Mert ile Orhan Kaynak'ın vereceği raporlara göre iki futbolcu için adımların atılması bekleniyor.

İKI FUTBOLCU IÇIN AYRINTILI RAPOR SUNACAKLAR

Bordo mavili kulüp, yaz döneminde transfer listesinde bulunan Fransız hücum oyuncusu Wesley Said'i de yakından takip ediyor. Fransız basını, bordo-mavili ekibin Lens ile temasa geçtiğini ve 3 milyon euro'luk bir teklif yapmaya hazırlandığını iddia etti. Ayrıca Said'in, Fransız ekibinin sözleşme uzatma teklifini geri çevirdiği belirtildi. 30 yaşındaki yıldızın sözleşmesi Haziran 2026'da sona erecek. Değeri ise 3 milyon euro. Asıl mevkisi santrfor olan 1.71 boyundaki oyuncu ayrıca her iki kanatta ve 10 numara pozisyonlarında da görev yapabiliyor. Bu sezon Lens'te çoğunlukla 10 numara olarak forma giyen Said, Ligue 1'de 12 karşılaşmaya çıkarken, 5 gol ve 2 asistlik katkı sağladı. Eren Mert ile Orhan Kaynak'ın vereceği raporlara göre iki futbolcu için adımların atılması bekleniyor.

Bordo-mavili kulüpten konuyla ilgili yapılan açıklamada, "Trabzonspor Kulübü olarak, 2025-2026 futbol sezonunun "Mattia Ahmet Minguzzi Sezonu" olarak adlandırılması için resmi başvurumuzu ilgili kurumlara ilettiğimizi kamuoyunun bilgisine sunarız. Mattia Ahmet Minguzzi’nin vahşice katledilmesinin ardından yürütülen adalet sürecinin takipçisi olduğumuzu, bu davanın toplumsal hafızada yerini koruması ve benzeri acıların bir daha yaşanmaması adına Mattia Ahmet Minguzzi isminin sezonumuza verilmesinin çok büyük bir anlam taşıyacağını önemle belirtiriz. Trabzonspor Kulübü olarak, bu sürecin en başından itibaren yakından takipçisi olduğumuzu ifade etmiş, sürecin sonuna kadar da kararlılıkla mücadele edeceğimizi vurgulamak isteriz" denildi.

Daha önce Onuachu’nun yarın şehre geleceği belirtilmişti. Ancak yaşanan vize süreci nedeniyle planlarda değişiklik yaşandı.

Edinilen bilgilere göre, Onuachu’nun eşinin vize uzatma işlemlerinde yaşanan gecikme nedeniyle deneyimli golcünün Türkiye’ye dönüşü birkaç gün sarkacak.

Bu gelişme sonrası yıldız futbolcunun salı ya da çarşamba günü Trabzon’da olması bekleniyor.

Forvet hattına net bir takviye yapmak isteyen bordo-mavililer, bir dönem formasını kiralık olarak terleten Paul Onuachu'yu bu sefer bonservisiyle almak istiyor.

ANLAŞMA SAĞLANDI

İtalyan gazeteci Fabrizio Romano'nun haberine göre Trabzonspor, Nijeryalı forvet Paul Onuachu için Southampton ile 8 milyon euro civarında bir bedelle anlaştı.

Haberde, kişisel şartlar için ise görüşmelerin devam ettiği aktarıldı.

"TRANSFER GÜNDEMİMİZDE"

Trabzonspor Başka Ertuğrul Doğan, geçtiğimiz günlerde yaptığı açıklamada şu ifadeleri kullanmıştı:

Paul Onuachu transfer gündemimizde. Görüşmeye devam ediyoruz ve inşallah yakın zamanda anlaşırız.

TRABZONSPOR PERFORMANSI

Trabzonspor'da 2023-24 sezonunda kiralık olarak forma giyen Onuachu, çıktığı 25 maçta 17 gol ve 4 asistle mücadele etmişti.

BU SEZON NE YAPTI?

31 yaşındaki isim, geride bıraktığımız sezonda Southampton'da 28 resmi maça çıktı.

Nijeryalı forvet, rakip fileleri 4 kez havalandırırken, 1 de asist yaptı.

Beklediği forma istikrarını bulamayan Onuachu, bin 108 dakika sahada kaldı.

Yapılan açıklamada, oyuncuya herhangi bir fesih tazminatı ödenmeyeceği belirtildi.

Konu ile ilgili açıklamada bulunan Trabzonspor, "Şirketimiz ile profesyonel futbolcumuz Stefano Wilfred Denswil arasındaki 01.07.2022 başlangıç ve 31.05.2025 bitiş tarihli profesyonel futbolcu sözleşmesi karşılıklı olarak feshedilmiştir. Yapılan anlaşmaya göre oyuncuya herhangi bir fesih tazminatı ödenmeyecektir." ifadelerini kullandı.